دفتر

دوباره رمضان

2010-08-22T03:14:00.005+04:30

89/5/31

بار خدایا!

بر محمد و آل او درود فرست و با کاسته شدن ماه‌ ِ آن از گناهان ما بکاه و با به پایان رسیدن روزهایش بدی‌ها و گرفتاری‌های ما را از ما بکن تا این‌که این ماه بر ما بگذرد در حالی‌‌که ما را از خطاها پاکیزه گردانیده و از بدی‌ها پیراسته باشی.

***

خواسته‌هامان حقیر، دردهامان کوچک، آرزوهامان پست، رفتارهامان رذیلانه؛ اما محور عالمیم گویا. همه چیز در این"من" لعنتی خلاصه می‌شود. نمی‌بینیم که نقطه‌ای ناپدید در میان کهکشان‌هاییم. انگار همه چیز این"من" حقیر ِ ناتوانِ مستاصل است و مشکلات و خواسته‌هایش.

***

کاش می شد همیشه به دل مجال داد،

تا کار خودش را بکند...

اندر سیاست کردن آقازادگان بی تربیت به روش اسلاف، جهت برطرف کردن این توهم که "شیطنت آقازاده را چه به آقا"!

2010-06-10T01:43:00.010+04:30

89/3/20

نام پست کاملن گویاست و یک سر می روم سر آموزش:

قضا را از قضا یک روز شادان

به صحرا رفت خسرو بامدادان

تماشا کرد و صید افکند بسیار

دهى خرم ز دور آمد پدیدار

به گرداگرد آن ده سبزه نو

بر آن سبزه بساط افکنده خسرو

می سرخ از بساط سبزه می خورد

چنین تا پشت بنمود این گل زرد

چو خورشید از حصار لاجوردى

علم زد بر سر دیوار زردى

چو سلطان در هزیمت عود می سوخت

علم را می درید و چتر می دوخت

عنان یک رکابى زیر می زد

دو دستى با فلک شمشیر می زد

چو عاجز گشت ازین خاک جگرتاب

چو نیلوفر سپر افکند بر آب

ملک زاده در آن ده خانه اى خواست

ز سر مستى در او مجلس بیاراست

نشست آن شب بنوشانوش یاران

صبوحى کرد با شب زنده داران

سماع ارغنونى گوش می کرد

شراب ارغوانى نوش می کرد

صراحى را ز مى پر خنده می داشت

به مى جان و جهان را زنده می داشت

مگر کز توسنانش بدلگامى

دهن بر کشته اى زد صبح بامى

وز این غورى غلامى نیز چون قند

ز غوره کرد غارت خوشه اى چند

سحرگه کافتاب عالم افروز

سرشب را جدا کرد از تن روز

نهاد از حوصله زاغ سیه پر

به زیر پر طوطى خایه زر

شب انگشت سیاه از پشت براشت

ز حرف خاکیان انگشت برداشت

تنى چند از گران جانان که دانى

خبر بردند سوى شه نهانى

که خسرو و دوش بی رسمى نمود است

ز شاهنشه نمی ترسد چه سوداست

ملک گفتا نمی دانم گناهش

بگفتند آنکه بیداد است راهش

سمندش کشتزار سبز را خورد

غلامش غوره دهقان تبه کرد

شب از درویش بستد جاى تنگش

به نامحرم رسید آواز چنگش

گر این بیگانه اى کردى نه فرزند

ببردى خان و مانش را خداوند

زند بر هر رگى فصاد صد نیش

ولى دستش بلرزد بر رگ خویش

ملک فرمود تا خنجر کشیدند

تکاور مرکبش را پى بریدند

غلامش را به صاحب غوره دادند

گلابى را به آبى شوره دادند

در آن خانه که آن شب بود رختش

به صاحبخانه بخشیدند تختش

پس آنگه ناخن چنگى شکستند

ز روى چنگش ابریشم گسستند

سیاست بین که می کردند ازین پیش

نه با بیگانه با دردانه خویش

کنون گر خون صد مسکین بریزند

ز بند قراضه برنخیزند

کجا آن عدل و آن انصاف سازى

که با فرزند از اینسان رفت بازى

جهان ز آتش پرستى شد چنان گرم

که بادا زین مسلمانى ترا شرم

مسلمانیم ما او گبر نام است

گر این گبرى مسلمانى کدام است

نظامى بر سرافسانه شوباز

که مرغ بند را تلخ آمد آواز

عشرت خسرو در مرغزار

خسرو و شیرین

پنج گنج نظامی

آرزویی که با خود به گور خواهم برد

2010-06-02T22:10:00.002+04:30

89/3/12

ای کاش بودی خمینی

ای کاش...

نی نامه

2009-12-26T20:04:00.006+03:30

88/10/5

چند وقتی است دستم به نوشتن نمی‌رود؛ نه از مشغله‌ی زیاد است نه از بی‌حوصلگی، نه از سرخوشی و ... هیچ کدام. فقط آن‌قدر حرف برای گفتن زیاد است که به قول معروف هنگ کرده‌ام. هنوز هم در همین حالت به سر می‌برم. اما می‌خواهم صفر و یک‌های مغز دیگری را که شاید هیچ‌وقت هنگ نکرد، بریزم در دفترم.

16 سال است که همین موقع‌ها که می‌شود یاد شعر آخر "آیینه‌‌های ناگهان" قیصر امین‌پور می‌افتم و ناچار می‌روم سراغش و الحق که این نی‌نامه بازار نی‌نامه‌ی مولانا را کساد می‌کند اگر دریابی:

خوشا از دل نم اشکي فشاندن
به آبي آتش دل را نشاندن

خوشا زان عشقبازان ياد کردن
زبان را زخمه فرياد کردن

خوشا از ني، خوشا از سر سرودن
خوشا ني نامه اي ديگر سرودن

نواي ني نوايي آتشين است
بگو از سر بگيرد، دلنشين است

نواي ني، نواي بي نوايي است
هواي ناله هايش، نينوايي است

نواي ني دواي هر دل تنگ
شفاي خواب گل، بيماري سنگ

قلم، تصوير جانگاهي است از دل
علم، تمثيل کوتاهي است از ني

خدا چون دست بر لوح و قلم زد
سر او را به خط ني رقم زد

دل ني ناله ها دارد از آن روز
از آن روز است ني را ناله پر سوز

چه رفت آن روز در انديشه ني
که اينسان شد پريشان بيشه ني؟

سري سرمست شور و بي قراري
چو مجنون در هواي ني سواري

پر از عشق نيستان سينه او
غم غربت، غم ديرينه او

غم ني بند بند پيکر اوست
هواي آن نيستان در سر اوست

دلش را با غريبي، آشنايي است
به هم اعضاي او وصل از جدايي است

سرش بر ني، تنش در قعر گودال
ادب را گه الف گرديد، گه دال

ره ني پيچ و خم بسيار دارد
نوايش زير و بم بسيار دارد

سري بر نيزه اي منزل به منزل
به همراهش هزاران کاروان دل

چگونه پا ز گل بر دارد اشتر
که با خود باري از سر دارد اشتر؟

گران باري به محمل بود بر ني
نه از سر، باري از دل بود بر ني

چو از جان پيش پاي عشق سر داد
سرش بر ني، نواي عشق سر داد

به روي نيزه و شيرين زباني!
عجب نبود ز ني شکر فشاني

اگر ني پرده اي ديگر بخواند
نيستان را به آتش ميکشاند

سزد گر چشم ها در خون نشيند
چو دريا را به روي نيزه بيند

شگفتا بي سر و ساماني عشق!
به روي نيزه سرگرداني عشق!

ز دست عشق عالم در هياهوست
تمام فتنه ها زير سر اوست

سختی کشیدن در راه مام میهن!

2009-09-24T06:19:00.008+03:30

امروز وقتی هواپیمای احمدی‌نژاد در آمریکا فرود آمد، تعدادی از سربازان گمنام موسوی! فرسنگ‌ها دورتر از ایران، در حال مبارزه! برای میهن‌شان ! بودند؛ به این صورت که همگی لباس‌های سفید پوشیده و مچ‌بند سبز بسته بودند وبا "سر اومد زمستون" موج مکزیکی می‌آمدند! خلاصه در راه میهن‌شان خیلی زحمت و سختی می‌کشیدند! حتی یکی از این مبارزان، که خیلی هم سرسخت به نظر می‌آمد در گفت‌گو با بی‌بی‌سی در قالب کلمات و سخنان بسیار نغزی! گفت:" خیلی جالب بود، ما تو راه که داشتیم یکی از این سربالایی‌ها رو می‌آمدیم خیلی سختی می‌کشیدیم(!) و تو ذهنمون همش داشتیم می‌گفتیم مردم ایران، زندان اوین پا بزن برو جلو(!) و یه چیزی بودش که از زور سختی این پدال زدن همش سعی می‌کردیم به مردم ایران فکر کنیم که بیشتر انرژی بگیریم و سعی کنیم این سختی رو تحمل کنیم و به اینجا(نیویورک) برسیم."

با خواندن این جملات مسلما خودتان متوجه شدید که بعضی از هموطنانمان چه‌قدر در راه میهن فداکاری می‌کنند! و از جملاتشان هم معلوم است چه‌قدر "فرهیخته"اند! من نمی‌دانم کسانی که همچنان بر ادعاهای دروغین خود پا می‌فشارند واقعا از حقیقت دور مانده‌اند یا دانسته لجاجت و دروغگویی پیشه کرده‌اند؟ البته منظور من نه رهبران، که هواداران "مرداب سبز" است. چون بر همه حتی حامیان این جریان روشن است که هاشمی و خاتمی و موسوی و کروبی از چه رو حضور احمدی‌نژاد را برنمی‌تابند و بر او می‌شورند؛ احمدی‌نژاد فریاد برآمده از حلقوم میلیون‌ها ایرانی بود که 30 سال پیش تحقق آرمان‌هایش را در به ثمر رسیدن انقلابی می‌دید که رهبرش "خمینی" بود نه هاشمی و بنی‌صدر و موسوی و منتظری.

میلیون‌ها ایرانی در برابر ارتشی که آمریکا با آموزش و سلاح و اسرائیل با سربازانش تجهیزش می‌کرد سینه سپر کردند که خانواده‌ی هزار فامیل را براندازند، که داد راجایگزین بی‌داد کنند، که فرزندانشان مثل خود آن‌ها شهروند درجه دو نباشند، که... اما دریغ که خانواده‌ی هزار فامیل تبدیل شد به خانواده‌ی صدهاهزار فامیل!

کروبی‌ها و هاشمی‌ها و نبوی‌ها و موسوی‌ها انچنان چنبره‌ی شومی به دور این انقلاب زدند که آنرا نه تنها از دسترس مردم که از دسترس رهبر آن هم دور کردند و در همان ابتدای راه با ترورها و انفجارهایی که صورت دادند کسانی را که امکان می‌دادند بر سر راه اهدافشان قرار بگیرند از میان برداشتند. ماجرای انفجار دفتر نخست‌وزیری و پروژه‌ی شهید‌سازی و فراری دادن کشمیری -که از اعضای گرهک منافقین بود و به تدریج و با همکاری بهزاد نبوی و محسن سازگارا تا دفتر نخست‌وزیری نفوذ کرد- توسط بهزاد نبوی، سعید حجاریان، خسرو تهرانی و محسن سازگارا از بارزترین این جنایات است.

با دیدن این اسامی آشنا، حداقل برای نسلی که آن زمان هنوز به بلوغ سیاسی نرسیده یا اصلا متولد نشده‌بودند پیامی جالبی در بر دارد: اینان همان کسانی هستند که این روزها یا به جرم اخلال و براندازی بازداشتند یا در آن سوی مرزها خوراک رسانه‌های غرب را تامین می‌کنند. این افراد از ابتدای انقلاب همه چیز را به دست گرفتند و همه‌ی موانع را از سر راه برداشتند و ضمن تیشه زدن به ریشه‌ی انقلاب از تمام مواهبی که قرار بود انقلاب برای مردم به ارمغان بیاورد به تنهایی بهره‌مند شدند.

و بدا که این الیگارشی با نفوذ منافقانی مثل هاشمی و کروبی که لباس اسلام به تن داشتند و موسوی و کشمیری که ژست حزب‌الهی به خود می‌گرفتند به نام انقلاب اسلامی امام خمینی تمام شد.

30 سال گذشت و هیچ‌کدام از آرمان‌های مردم که برایش خون داده‌ بودند محقق نشد و هجو این‌جاست که ثمره‌ی آن را همانهایی خوردند وبردند که نه تنها خون نداده بودند بلکه خون هم ریخته بودند. ‌

در طی این سی سال شبکه‌ای درست شد که صاحبان آن "به اصطلاح روحانیان و یاران امام" بودند. کسانی که بلافاصله بعد از انقلاب از گروهک منافقین و چپ‌ها خارج و مناصبی مثل نخست‌وزیری و نمایندگی ولایت فقیه و ... را به دست گرفته بودند. هرچند اینان در این مدت از هیچ جنایتی در حق مردم و انقلابشان فروگذار نکردند اما همچنان رهبران مردم و صاحبان انقلاب محسوب می‌شدند.

فرزندان این نسل نیز مانند پدران و مادران خود که چه از چپ و چه از راست به نوعی به این شبکه پیوند می‌خوردند از بورس‌های تحصیلی خارج و داخل کشور و مدیریت‌ها و ریاست‌های جدید و غیرضروری‌ای برخوردارشدند که با بزرگ کردن دولت، موسسه سازی وسازمان سازی- و انحصارا برای مشغول شدن و بهره‌مندی اقتصادی ‌این گروه- ایجاد شده بود .

در این سی سال بر خلاف آن‌چه امام خمینی برایش انقلاب کرد، فاصله‌ی طبقاتی بیشتر و بیشتر شد. یک گروه چند صد نفره‌ی آقا و آقازاده، شهروند درجه‌ی یک و بقیه‌ی مردم شهروند درجه‌ی دو محسوب شدند. برای افراد معمولی که با این شبکه هیچ پیوند نسبی و سببی و یا هیچ سَر وسِرّی نداشتند، هیچ‌گونه امکان ورود به آن و در نتیجه دستیابی به موقعیت اجتماعی یا اقتصادی و یا هردو وجود نداشت.

این گروهی از مردم را از باورهای خود دور و از انقلاب دلزده کرد. اما بسیاری دیگر به جای فاصله گرفتن از آرمان‌ها و اعتقادهایشان به افرادی که لباس روحانیت بر تن کرده و داد یاور امام و انقلاب بودن سر داده بودند بدبین شدند و دیگر مانند 30 سال گذشته با ساده‌انگاری فریب شعارهای دروغین این عده را نخوردند و برای خارج کردن قدرت و ثروت از دست حاکمان سی ساله، مردی را از میان خودشان به درون حاکمیت فرستادند.

و اینگونه بود که فریاد این گروه سر به فلک زد که "تازه به دوران رسیده‌ها را چه به ریاست و حکومت". راست می‌گفتند، که احمدی‌نژاد را هیچ نسب و سببی با اینان نبود. مردی از میان مردمان و نه حاکمان که می‌گوید یک‌ساعت نشستن با آنها را، با هزارساعت نشستن با کسانی که این مردمان درنتیجه‌ی سیاست‌ها و مدیریتِ آنها به خاک سیاه نشسته‌اند ترجیح می‌دهد.

و حال سؤال این است: این عده‌ی کمی که سر و صدا راه انداخته‌اند و چشمانشان را بر حقیقت بسته‌اند مگر نمی‌گویند از این بی‌داد 30 ساله به تنگ آمدند؟ پس چرا به دنبال همان کسانی راه افتاده‌اند که در این سی سال این بی‌داد را برمردم روا داشتند؟ چرا بر کسی می‌شورند که علیه همان کسانی شوریده که سی سال بر مردم حکومت کردند و دست‌شان را از حقوق‌شان کوتاه؟ کجای این حرکت با عقل جور در ‌می‌آید؟ حالا که کسی پیدا شده که بپرسد با بیت‌المال چه کردید، کسی پیدا شده که بگوید شهروند درجه‌ی یک و دو وجود ندارد و همه در برابر قانون یکسانند... شما پشت سر همان‌هایی راه افتاده‌اید که سی سال حق‌تان را نوش جان کرده‌اند و حالا هم میلیارد میلیارد اموالی که از شما دزدیده‌اند برای خارج کردن از کشور به کیش می‌فرستند؟

هر چند تعداد هواداران " مرداب سبز" بسیار ناچیز است، اما همین تعداد اندک وسیله را برای غرب استعمارگر و مداخله‌جو فراهم کرده تا به خود اجازه‌ی توهین و دخالت در امور داخلی ایران را بدهند و دو دسته‌گی زننده‌ای که بسیار هم نامتوازن است در کشور ایجاد شود که مسلما به نفع هیچ ایرانی مگر سران "مرداب سبز" نیست.

به نظر من سران این جریان متا سفانه با اتکا به همان الیگارشی هرگز محاکمه و مجازات نخواهند شد اما می‌دانم که بار خود را بسته‌اند و دیر یا زود از این آب و خاک متواری خواهند شد. بنابراین آن گروه اندک از مردمان که به دنبال آن‌ها راه افتاده‌اند جا می‌مانند و آن‌وقت است که در میان میلیون‌ها هم‌وطن خود احساس تنهایی و بیگانگی خواهند کرد.

توصیه‌ی ما مردمان به شما این است که چشمان خود را باز کنید و دوباره فریب کسانی را که سی سال فریب‌مان دادند نخورید که آنان رفتنی‌اند و شما می‌مانید و هموطنان شما که همدردان شمایند.

اگر بر اثر فریبکاری همان گروه حاکم که از قضا همان رهبران فعلی‌تان هستند، به هیچ نهاد و سازمان و خبری در درون کشور اعتماد ندارید، و اگر خودتان از تجزیه و تحلیل وقایع عاجزید، حداقل به گفته‌ها و آمارهای غربیانی که برای به ثمر نشستن این جریان تمام تلاششان را کردند نگاهی بیاندازید تا بیشتر از این وهم و خشم و عصبیت بر شما غالب نشود. درست در آستانه‌ی سفر احمدی‌نژاد به نیویورک موسسه‌ی نظرسنجی آمریکایی PIPA Program On International Policy Attitudes به بررسی دیدگاه مردم درباره‌ی مسائل مختلف به ویژه انتخابات اخیر پرداخته و نتیجه‌ی آن را روز یکشنبه 29 شهریور روی سایت خود قرار داد.

بعضی از این نتایج را که به انتخابات مربوط است ذکر می‌کنم :

64 درصد از مردم به رئیس جمهور " اعتماد زیادی" دارند.

87 درصد از مردم در انتخابات شرکت کردند.

55 درصد به احمدی نژاد و 14 درصد به موسوی رای دادند.

66 درصد معتقدند این انتخابات "کاملا آزاد و عادلانه" بوده است.

62 درصد "اعتماد زیادی " به نتیجه‌ی اعلام شده دارند.

81 درصد احمدی نژاد را رئیس جمهور مشروع ایران می‌دانند.

48 درصد احمدی‌نژاد را "کاملا صادق" و 33 درصد "تا حدی صادق" می‌دانند.

این فقط بخشی ازگزارش این موسسه بود. متن کامل این نظرسنجی را در

http://www.worldpublicopinion.org/pipa/articles/brmiddleeastnafricara/639.php?nid=&id=&pnt=639&lb

(به صورت گزارش درWorldPublicOpinion.org) یا در

http://www.worldpublicopinion.org/pipa/pdf/sep09/IranUS_Sep09_rpt.pdf

(PDF به همراه گراف) یا در

http://www.worldpublicopinion.org/pipa/pdf/sep09/IranUS_Sep09_quaire.pdf

(PDF پرسشنامه و نتایج به زبان اصلی) ببینید یا اینجا (پرسشنامه و نتایج به زبان فارسی) را کلیک کنید.

جالب‌تر از این نظرسنجی، اظهارات دیک چنی است که معاون و دستیار اول بوش و یک جمهوری‌خواه دوآتشه و سازش ناپذیر است و دخترش، الیزلبت چنی از مدت‌ها پیش از انتخابات دهم ریاست جمهوری ایران برای روزنامه‌نگاران ایرانی در امارات دوره‌های آموزشی براندازی نرم برگزار می‌کرد.

او درپاسخ به این سوال که" نظرشخصی شما راجع به وقایع اخیر ایران چیست؟" می‌گوید:

"در این کشور انتخاباتی انجام شد که بر اساس آن دولت قبلی ابقا شد. اگر دولت اوباما واقعا ادعای تغییر در سیاست‌های قبلی آمریکا در قبال ایران را داشت باید سکوت پیشه می‌کرد و نتیجه انتخابات را می‌پذیرفت و دولت محمود احمدی‌نژاد را از نو به رسمیت می‌شناخت اما تغییر موضع مجدد او در قبال این مساله و حمایت وی از گروهی که رای نیاورده و خیابان‌ها را به ناآرامی کشانده بودند، دوگانگی در سیاست خارجی آمریکا را مشخص‌تر کرد. اوباما نمی‌تواند ماه‌ها از صلح و تغییر رویه بگوید و آنگاه در یک چشم به هم زدن تغییر سیاست بدهد و اعلام نارضایتی کرده و به نفع گروهی در ایران فعالیت کند که نتیجه طبیعی انتخابات در ایران را زیر سوال برده‌اند. این حرکت او قدرت سیاست خارجی آمریکا در سطح جهان و در منظر مردم دنیا را بیش از پیش زیر سوال برد."

ودر جای دیگر درباره‌ی صلاحیت دولت فعلی ایران می‌گوید:

"وقتی فردی بیش از 24 میلیون رای می‌آورد و 11 میلیون رای از نزدیک‌ترین رقیبش جلو می‌افتد، شما نمی‌توانید اصل قضیه را زیر سوال ببرید. دولت ایران بر اساس همین آرا قانونی و قدرتمند است."

او معتقد است:" در دوره بوش نیز برخورد دولت آمریکا با ایران بسیار متفاوت با عراق و افغانستان بود زیرا این کشور در خاورمیانه نقشی کلیدی بازی می‌کند و از همه باثبات‌تر و محکم‌تر است، بنابراین هرگونه اتخاذ موضعی در قبال ایران باید با در نظر گرفتن همین مساله صورت گیرد."

پ.ن. این مقاله راهم بخوانید.

بدرود

2009-09-20T16:29:00.007+04:30

88/6/29

درود بر تو ای بزرگ‌ترین ماه خدا، و ای عید دوستان خدا.

درود برتو ای گرامی‌ترین وقت‌هایی که مصاحب و یار (ما) بودی ، و ای بهترین ماه در روزها و ساعت‌ها.
درود بر تو همدمی که انس و خو گرفت هنگامی که رو‌آورد و شاد گردانید، و وحشت و ترس افزود هنگامی که رفت و دردناک نمود.
درود بر تو که پیش از آمدنش خواسته شده بود و پیش از رفتنش بر آن اندوهناکم.
درود، درود، درود...

دیوان شرقی – غربی

2009-09-18T03:00:00.002+04:30

88/6/27

دیشب اولین بخش برنامه‌ی " تماشا "‌ی بی‌بی‌سی فارسی درباره‌ی ارکستری بود به نام دیوان شرقی – غربی که ده سال از تشکیل آن می‌گذشت. در این برنامه ادعا شد ادوارد سعید و دوست اسرائیلی‌اش بنیان‌گذاران این ارکستر بودند. نمی‌خواهم راجع به این‌که تا چه حد می‌شود ادعای بی‌بی‌سی را درباره‌ی بنیان‌گذاران این ارکسترباور کرد، چیزی بگویم و این را به علمای علم پسااستعماری و همچنین میزان شناخت و انصاف خواننده از بی‌بی‌سی واگذار می کنم.
اما نکته‌ی قابل توجه این است که چرا این برنامه درست شبی پخش می‌شود که فردای آن سالهاست آزادگان سراسر جهان فریاد خود رابر سر آدم‌کُشان وحشی و متعصب و غاصب صهیونیست خالی می‌کنند؟
وقتی تو، که فلسطینی نیستی و می‌خواهی فردا بروی و فریاد بزنی که غاصب صهیونیست! دست از کشتن فلسطینی بردار و به خانه‌ات-هر کجا که هست‌- برگرد، ببینی که یک دختر یا پسر جوان فلسطینی در کنار قاتلان ملت و غاصبان کشور خود با آرامش نشسته و ویلون می‌نوازد، چه فکری خواهی کرد؟ جز این‌که " پس موضوع آن‌‌گونه نیست که به ما گفته‌اند. اینان که با هم دوست‌اند و می‌نوازند. وقتی خود فلسطینی در کنار اسرائیلی احساس امنیت و آرامش می‌کند و به چیزی اعتراض ندارد من چرا اعتراض کنم. مگر دایه‌ی مهربان‌تر از مادر هم هست؟!"
حالا بیا و ثابت کن ادوارد سعید بدبخت سال‌هاست زیر خروارها خاک خفته و هر دروغی به او ببندی نمی‌تواند عکسش را ثابت کند( البته در این دنیایی که ما در آن نفس می‌کشیم زنده‌اش هم با هزار دلیل و مدرک نمی‌تواند حرفش را ثابت کند و آخرش می‌گویند تقلب کرد!!!).
به گزارش و عکس‌های دونالد بوستروم سوئدی درباره‌ی قاچاق اعضای بدن فلسطینیان استناد کن.
اصلا همه‌ی 574 صفحه گزارش کمیته‌ی حقیقت یاب سازمان ملل درباره‌ی جنایات ضدبشری اسرائیل را بگذار جلوی بیننده‌ای که برنامه‌ی "تماشا"ی 88/6/26 را دیده است. بالا بروی پایین بیایی می‌گوید خودم دیدم، فلسطینیه داشت با اسرائیلیه ویولون می‌زد!
نکته‌ی جالب دیگر این که آخرش همه کاسه کوزه‌ها سر ایران می‌شکند؛ 60 سال است که صهیونیست‌ها که معلوم نیست از چندصد کشور جمع شده‌اند و مثل بختک افتاده‌اند روی فلسطین، برای تصاحب سرزمینی که به آن‌ها تعلق ندارد می‌کُشند و می‌کُشند و می‌کُشند و حالا که یک ملت آزاده پیداشده که به این کشتار اعتراض کند طوری رفتار می‌کنند که گویی جنگ میان فلسطین و اسرائیل را(البته اگر پرتاب سنگ و کلوخ در مقابل حمله به بیمارستان ومدرسه و استفاده از فسفر سفید "جنگ" محسوب شود) ایران به راه انداخته وگرنه فلسطینی‌ها هیچ مشکلی با غاصبان 60 ساله‌ی سرزمین‌شان ندارند. مثالش هم اینکه دکترصهیونیستی که در این برنامه ادعا شد دوست ادوارد سعید است می‌گفت مشکل گروه ارکستر مذکور این است که نه اسرائیل می‌پذیرد درآنجا برنامه اجرا کند و نه کشورهایی مانند سوریه. و بعد با طعنه و خنده اضافه کرد "شاید بهتر باشه در تهران برنامه اجرا کنیم"! یعنی اگر ایران این غصب و جنایت را بپذیرد دیگر مشکلی وجود نخواهد داشت؟
پس بدانید: ایران هرگز نخواهد پذیرفت. اگر فردا جیره‌خوار کور دلی بتواند بر جنایات ضد بشری ِ کفتارها چشم ببندد و طبق دستور، شعار "نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران" سر دهد، از میلیون‌ها ایرانی آزاده که پیام "بنی‌آدم اعضای یکدیگرند را" به جهانیان هدیه کرده‌اند پاسخ خواهند شنید:

درود بر غزه، درود بر لبنان، تا هست خاک پاک ایران

شرم ما، ننگ ما، صدا و سیمای ما

2009-09-15T09:08:00.013+04:30

88/6/24

چند وقت پیش داشتم گشتی در فیس بوک فیلتر شده می‌زدم که چشمم به آواتوری افتاد با این شعار: شرم ما، ننگ ما، صدا و سیمای ما!
طرف البته سبز بود اما با نظرش کاملا موافقم.
نمی‌گویم اگر باهوش باشی، فقط می‌گویم اگر خنگ نباشی همنوایی این رسانه را با آشوب‌گران به وضوح خواهی دید. نمونه‌های فراوانی وجود دارد که من به چند مورد که از نظر زمانی به حال نزدیک‌تر است و در خاطرم مانده(منظورم به طور مستند است) اشاره می‌کنم.
در یکی از قسمت‌های برنامه‌ی "شب‌نشینی" به کارگردانی امیر یوسفی که ازشبکه‌ی 3 پخش می‌شود، قطب‌الدین صادقی کارگردان تئاتر مهمان برنامه بود.این کارگردان پیش از انتخابات به عنوان عضو و سخنگوی ستاد موسوی به فعالیت مشغول بود. او برای تبلیغ و معرفی موسوی به شهرستانها و روستاهای غرب کشور سفرهای فراوانی داشت و در طی این سفرها با تهییج احساسات اهل تسنن وبه گفته‌ی او "اقلیت‌های قومی" از مردم خواست اجازه ندهند که با "شعارهای پوپولیستی و توزیع صدقه و سیب زمینی رای مردم را تغییر دهند"! مسلما تبلیغ برای یک کاندیدای خاص به خودی خود طبیعی و خالی از اشکال است اما تخریب رئیس جمهور وقت و "شعارپوپولیستی" و "صدقه" خواندن خدمات صادقانه‌ی او از جمله برنامه‌های سازمان‌یافته‌ای بود که در دستور کار سبزهای اجیر شده قرار داشت. اما کار به همین جاهم ختم نشد و صادقی بعد از انتخابات در گفت و گویی با رادیو زمانه می‌گوید: " در وهله اول بايد بگويم که يک شوکی بر همه ما وارد شد و برای مدتی ما را گيج کرد، يعنی تا يک ماه دست و دلمان به کار نمی‌رفت و يک نوع سردی، یأس، سرخوردگی و خستگی روحی همه ما را فراگرفت. وقتی ديديم اين گونه با آروزهای ما بازی شده، دلمرده شديم و دوست داشتيم بنشينيم و ذره ذره اين مسئله را هضم کنيم. تاثير دوم اين شرايط، انزوای اجتماعی است به اين معنا که انسان را از حالت يک سرمايه اجتماعی خارج می‌کند و دل و دماغ شرکت در کارهای اجتماعی را از انسان می‌گيرد و اين حس را به وجود می‌آورد که هيچ چيز تحقق پذير نيست. " یعنی او بر ادعای دروغ "تقلب " صحه می‌گذارد.
با این شرایط چگونه می‌توان حضور چنین شخصی را درست بعد از انتخابات، دربرنامه‌ای از سیمای جمهوری اسلامی ایران که مهمانان خود را فرهیخته می‌نامد، بی‌قصد و غرض تصور کرد؟
نمونه‌ی دیگر، پخش برنامه‌ای به نام " خانه‌ی فیروزه‌ای" به تهیه‌کنندگی محمد هاشمی اصل از همین شبکه است. در این برنامه همه چیز "فیروزه‌ای" است: آشپزخانه‌ی فیروزه‌ای ، مهمانخانه‌ی فیروزه‌ای، ورزش در خانه‌ی فیروزه‌ای و کتابخانه‌ی فیروزه‌ای! با توجه به اینکه موسوی رنگ سبز و فیروزه‌ای را به عنوان نمادهای انتخاباتی خود معرفی کرده بود و با توجه به این که همگان دانستند این بازی با رنگ‌ها از کجا نشأت می‌گیرد، نمی‌توان این نامگذاری را بی‌منظور تلقی کرد، خصوصا وقتی در قسمت‌های مختلف برنامه، مجری آن یعنی ژیلا صادقی که "دختران فیروزه‌ای" فائزه هاشمی را به ذهن متبادر می‌کند، به بهانه‌های مختلف بر رنگ سبز و زیبایی آن تأکید می‌ورزد.
پرس تی وی هم پیش از انتخابات با تهیه و پخش برنامه‌هایی مانند "میرحسین موسوی کیست؟" به تریبون انتخاباتی موسوی تبدیل شده بود که با اعتراض بسیاری از مردم و ارگان‌ها روبرو شد.
همچنین رادیو گفتگو از ماه‌ها پیش از انتخابات با دعوت از عناصر مخالف دولت به انتقاد وتخریب شدید دولت می‌پرداخت.
دیگر اقدام شک برانگیز صدا و سیما، پخش همزمان دادگاه اغتشاش‌گران و فیلم دادگاه گالیله در دو شبکه‌ی مختلف بود و می‌توان اینگونه برداشت کرد که هدف از این همزمانی القاء این است که اغتشاش‌گران نیز مانند گالیله تحت فشار مجبور به اعترافات دروغین شده‌اند.
شاهد آخر هم حضور همسر شهید حمید باکری در برنامه‌ی" نیمه‌ی پنهان" به کارگردانی اردلان عاشوری است . در این برنامه،زینب ابوطالبی به عنوان مجری به گفت‌و گو با همسران شهیدان می‌پردازد. اما مسئله اینجاست که همسر شهید حمید باکری، فاطمه چهل امیرانی، که از حامیان سرسخت موسوی است به بیان خاطرات خود می‌پردازد و ضمن آن تأکید می‌کند که دکور خانه‌ی خود را کاملا سبز انتخاب کرده‌است و...
این‌که قبل از انتخابات ایشان از چه کسی حمایت می‌کرده، صرف‌نظر از ایرادهای وارد بر حمایت از کاندیدای بی‌اخلاق و وابسته‌ای مانند موسوی، مسئله نیست؛ مسئله این است که امیرانی در جریان انتقاد ذوالنور، جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه از همسران برادران باکری به دلیل سوء استفاده‌ی آن ها از اسم این شهیدان به نفع موسوی، پاسخی تند به وی می دهد و درآن حکومت جمهوری اسلامی را به طرفداری از باتوم و چماق و تکنولوژی هسته ای(به عنوان عنصری منفی) متهم می‌کند و دادگاه‌های کنونی را فاقد صلاحیت در اجرای عدالت می ‌خواند: "من می خواستم از ایشان به دادگاه ویژه روحانیت شکایت کنم ولی امید به اجرای عدالت در جو کنونی ندارم" و در پایان نامه تأکید می‌کند: " ضمناً من از همه دروغگویان فتنه گر و منافق بیزارم چرا که بین مردم با دروغ هایشان نفاق انداخته اند."

خواهر شهیدان باکری هم بیانیه‌ای در حمایت از همسران سابق این شهیدان صادر و در آن انواع توهین‌ها و اتهامات را، مانند دیگر حامیان موسوی، نثار حکومت و دولت می‌کند. زهرا باکری می‌نویسد: "شما اگر ذره‌ای شرم از مقام و خون شهید داشتید امروز این بی‌حرمتی‌ها را به همسران شهدا نمی‌کردید، کسانی که تا قبل از این بی‌عدالتی اخیر حاکمیت (!)، با چنگ و دندان از این حکومت حمایت کرده‌اند" وخطاب به ذوالنور می‌گوید:" آن وقت شما تازه به دوران رسیده‌ها که باکری را نمی‌شناسید، می‌گویید همسرانشان دیگر باکری نیستند؟! شما که هستید که چنین حقی به خود می‌دهید؟!" توجه داشته باشید که حجت الاسلام مجتبی ذوالنور جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه و از حامیان دکتر احمدی‌نژاد است و این‌جاست که معلوم می‌شود منظور از تازه به دوران رسیده‌ها چه کسانی هستند. حتما از نظر زهرا باکری افراد باسابقه‌ای مانند موسوی که از سابقه‌ی طولانی در دسیسه چینی و ضربه زدن به انقلاب نوپا و خون به دل امام کردن داشتند و مورد حمایت مافیای قدرت و ثروت(که البته آن هم بسیار سابقه‌دار است!)بودند، لیاقت نشستن بر مسند ریاست جمهوری را داشتند، نه احمدی نژاد که از میان مردمان برخاسته ونه حاکمان. حاکمانی که سی سال است انقلاب را به نام وکام خود مصادره کرده‌اند.
از این دست موارد بسیار در صدا و سیما دیده و شنیده‌ام اما به این دلیل که جزئیاتی مانند زمان پخش یا نام برنامه را به یاد ندارم که به آن استناد کنم و مانند کروبی هم بلد نیستم سند درست کنم، به همین موارد اکتفا می‌کنم. فکر می‌کنم همین چند مورد هم برای سر دادن شعار "شرم ما، ننگ ما، صدا و سیمای ما" کافی باشد.

پ.ن.1- احساس مسئولیت بی ربط ضرغامی، رئیس سازمان صدا و سیما، برای دفاع از همسران سابق این دو شهید نیز بسیار جالب و تأیید کننده‌ی مدعای بالاست. او که معلوم نیست چرا ناگهان اینقدر احساساتی شده می‌نویسد:
" وقتی که با چشمی اشک و دیگری خون، غم‌نامه جانسوز همسری از تبار یاران شهید را می‌خوانم دلم سخت طوفانی است و چشمانم بارانی. شب‌های پادگان الله‌اکبر، شب‌های دو‌کوهه، غروب‌های گلف و زمین داغ و آسمان پر از فتنه و ذهن پر از تلواسه‌های دائم ماندن و یا رفتن یاران.
چه کسی پناه آن جان پناهان بود. آن غزل‌واره‌های ناب مردانگی و بی‌نیازی که بودن را عزت بخشیدند و خوشنام و گمنام رفتند تا میراث‌خواران منفعت‌طلب و ناآگاه و زشت‌گو بر شما بتازند و فکر کنند که لب ریخته‌هاشان نصاب بهشت است و جهنم.
تبار شما را می‌شناسم از مهدی و حمید باکری و همت و خرازی و صیاد شیرازی تا بروجردی و کاظمی و باقری و متوسلیان و داوود کریمی و تا ... و کیست که به این مدعیان بگوید کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها؟! و بی‌اختیار یادم افتاد که در قحط سال هیزم، انقلابیون که پایشان کنار شومینه هنگام صرف قهوه عصرانه سوخت در پایان قائله مستنطق ما شدند که هنگام انقلاب کجا بودند؟ و این حکایت روایت تاب‌سوز همه دوران‌ها بوده است و انگار بنا است بماند.
با بغض می‌پرسم حال شما در شب عملیات کدام بود. عشق آمیخته با ترس و یا بیم ممزوج با کمال‌طلبی و استعلاجویی و چه کسی می‌داند حال شما همسران شهدا کدام بود؟ شما یاران شهدا که داغ شقایق دیده‌اید.
کدام حالت وصف شما بود ای زینبیان زمانه(!) در هنگامه عملیات والفجر، محرم، مسلم تا مرصاد و کدام خواهد بود تا چه می‌دانم در چه روزی و عملیاتی دیگر.
اینک چه شده که درد و داغ شما را و ناله‌تان را به آسمان برده‌اند و چنان به خشم‌تان آورده‌اند که به درد می‌نویسید: من همسر شهید باکری هستم.
مگر آفتاب، مگر آب، مگر آبرو باید از خود بگوید. (!!!)
آن‌گونه که همت را و حمید و متوسلیان را می‌شناسم اینان(؟!) را یادم نمی‌آید. کجای جنگ و چه وقت جنگ بوده‌اند. این صداهای مبهم چیست که تا این هنگام عمر به گوشم نرسیده‌اند، من که در غروب فاو می‌خواندم: عصر عاشورا زینب کبری می‌دهد ما را درس جانبازی.
شهادت می‌دهم به یا زهراهای مطهر و عطر معطر جنگ که اگر شما نبودید یاران ما که جهان تنگشان بود چنین شیراوژن به جبهه خصم نمی‌شتافتند و این‌که می‌گویند اگر یاران رفتند زندگی را زمین بگذارید چه حرفی است اینان مگر جوکیان هندند که می‌گویند اگر مرد از دار دنیا رفت زن هم باید بمیرد و ...
بدا به حال ما که ماندیم و دیدیم روزگار پوستین وارونه پوشیدن احکام و مسلمات دین از سوی جماعتی طلبکار و مدعی تا از راه رسیده (؟!)که بر همسران یاران ما بی‌محابا می‌تازند.
باشید سرافراز به نام، بمانید در مسیر تابناک اسلام ناب محمدی (ص) راه منیر یارانمان را همچنان سربلند، شجاع و فاطمی ادامه دهید که می‌دهید. به همین سادگی."

پ.ن.2- به نظر می‌آید سران موج سبز و اصلاحات، پس ازسخنرانی ذوالنور که درآن از این موضوع که همسر سابق شهید مهدی باکری ، همسر دوم علی یونسی وزیر اطلاعات دولت اصلاحات است، پرده برداشته بسیار دستپاچه شده‌اند و برای مسکوت ماندن این موضوع همسر سابق شهید حمید باکری را جلو فرستاده‌اند که این افتضاح را به نحوی ماست مالی کنند.

پ.ن.3- هیچ دقت کرده‌اید که کابینه‌ی اصلاحات بیشترین زن را داشت؟! طبق آخرین آمار و تا کنون مهاجرانی معروف به ابوالزوجات، وزیر ارشاد دولت خاتمی 4 زن و یونسی 2 زن داشته‌اند. تا به حال کابینه‌ای دیده بودید که وزیرانش این همه زن داشته باشند؟ اینان همان‌هایی هستند که داعیه‌ی دفاع از حقوق زنان را داشتند و امثال عبادی صهیونیست را به نام دفاع از حقوق زن به پاچه‌ی نظام انداخته بودند. زمان خوب دست این منافقان را رو می‌کند. برای همین است که می‌گویم امثال الهام که سال‌ها نان هاشمی رفسنجانی را خورده‌اند از همان اردوگاه برای تخریب چهره‌ی فردعدالت طلب و فرهیخته‌ا‌ی چون احمدی نژاد در دولت نهم نفوذ کرده بودند و سعی داشتند آن‌چه را که به اصطلاح اصلاح طلبان در عمل مرتکب شده بودند در قالب " لایحه‌ی قانون حمایت از خانواده" به نام احمدی‌نژادِ آزاده تمام کنند. اما آنچه احمدی‌نژاد می‌خواهد "وزیران ِزن" هستند نه "زنان ِوزیر"
پ.ن.4- این را هم بخوانید بد نیست.

سوگ‌نامه

2009-09-10T17:05:00.003+04:30

88/6/19

ماه رمضان برای شیعه همیشه یادآور نام علی (ع) بوده است. چرا که ارزشمند‌ ترین شب‌های رمضان با ضربت خوردن و شهادت او همراه است. نمی شود شب‌زنده داری کنی و برای مظلومیت علی ودر واقع مظلومیت حقیقت و عدالت نگریی. نمی‌شود از خدا تمنایی داشته باشی و برای طلبش او را به علی سوگند ندهی. قرآن که بر سر می‌گیری انگار "ِبعَلی‌ ٍ‌" را بلند‌تر و بیشتر از ته دل می‌گویی.
اما این حب، فقط از کانال‌های معنوی و نامریی عالم که از لاهوت به ناسوت کشیده شده به دل‌های ما راه یافته(شاید عده‌ای که ژست روشنفکری به خود می‌گیرند، نفوذ محبت انسانی را که قرن‌ها پیش می‌زیسته و چندان نمی‌شناسیش، غیر ممکن و حتی مسخره بدانند. اما به آن‌ها توصیه می‌کنم اگر دچار چنین احساسی شدند حتماً به یاد امواج مثبت ومنفی‌ـ که تقریبا هر ده جمله یکبار در حرف‌های‌شان تکرار می‌شود‌ـ بیافتند تا زیاد تعجب نکنند!) و با شناخت دقیقی همراه نیست. این که بگوییم مردم باید برای شناخت بزرگان خود مطالعه و تحقیق کنند، بسیار آرمانی و غیر‌عملی است. چرا که اولاً سرانه‌ی مطالعه در ایران بسیار پایین است و ابتدا باید چاره‌ای برای این درد اندیشید. ثانیاً اگر هم کسی اهل مطالعه باشد و فرض کنیم به سراغ کتاب‌هایی با موضوعات متفاوت از فیلد تحصیلی و کاریش می‌رود، به راحتی نخواهد توانست به منابع کافی و در عین حال موثق در این زمینه دست پیدا کند. ثالثاً، باید این نکته را در نظر داشت که مردم این روز‌ها آن‌قدر درگیر گذران زندگی و تامین معاش هستند که حتی اگر هم مایل باشند فرصتی برای این کار نمی‌یابند. بنابراین تمام دانسته‌های خود را درباره‌ی چنین موضوعاتی از رسانه‌ای مثل تلویزیون و کمتر رادیو به دست می‌آورند. مراسم عمومی ویژه مناسبت‌های مذهبی هم رسانه‌ی دیگری است که انتظار می‌رود سطح آگاهی مردم را در این زمینه بالا ببرد. اما ازاین دو رسانه به طور مثال درباره‌ی علی‌(ع) با آن‌همه پیچیدگی شخصیت و عظمت روح چه می‌شنویم؟
این‌که علی می‌خواست به مسجد برود و مرغابی‌ها سعی می‌کردند مانعش شوند، قلاب در کمربندش را گرفت و...
همیشه و همیشه پای هر منبری بروی از روحا‌نی تا مداح فقط همین را بلدند که بگویند. رسانه‌ی ملی هم که فقط یک داستان از علی‌می‌داند و آن را برای کوچک وبزرگ در قالب نمایش و وعظ و در کلام مجری و ... به خوردت می‌دهد وآن هم این است که زنی که شوهرش در جنگ کشته شده بود به علی بد و بیراه می‌گفت اما علی در عوض برایش آردبیخت و نان پخت و کودکانش را بر دوش سوار کرد!!! خیلی که کولاک کند شعر شهریار بیچاره را می‌دهد دست یکی ازاین مجری‌های بد صدا و بی‌همه چیزش که جلوی دوربین متین و موقر و مومن و پایبند به اسلام و نظامند و پشت آن...
همین؟ یعنی واقعا هیچ چیز دیگر درباره‌ی علی وجود ندارد که بگویید؟ "علی" ای که آرزو می‌کرد مردمان راه‌های آسمان را از او بخواهند تا نشان‌شان دهد؟
این‌گونه است که دین‌ مان به کارمان نمی‌آید. این‌گونه‌ است که علمایمان! نگرانند که یک زن هم در کابینه نباشد چه رسد به 3 زن و در عوض در خانه نه یک زن که 3 زن و حتی بیشتر را تجویز می‌کنند.
از خدا بترسید واین طور دینش را با هوا و هوس‌های خود نیالایید وبگذارید همین لاشه‌ی نیمه جان اسلام که از زیر دست اموی‌ها و عباسی‌ها و امروز هم هاشمی‌ها و خاتمی‌های آمریکازده، به دست ما رسیده، بماند شاید...
شاید روزی کسی بیاید و دردمان را درمان کند...

رمضانیه

2009-08-22T03:11:00.010+04:30

88/5/30

من خاموش به:

بار خدایا
بر محمد و آل محمد درود فرست و هرگاه در هر شب از شب‌های این ماه ما (رمضان)، برای تو بندگانی باشند که عفو و بخشایشت آ‌ن‌ها را آزاد می‌نماید یا گذشتت ایشان را می‌بخشاید، پس ما بندگان را از آن بندگان بگردان...
صحیفه‌ی سجادیه

برای اولین بار در تاریخ ایران

2009-08-16T17:15:00.003+04:30

88/5/25

احمدی نژاد عزیز یک بار دیگر با رفتاری غیر قابل پیش‌بینی همه را مبهوت کرد: حداقل 3وزیر زن در دولت دهم.

نمی‌خواهم لذت و شیرینی این موفقیت بزرگ - حتی بزرگ‌تر از پیروزی 22خرداد- را با بررسی و تحلیل رفتارهای انتخاباتی نامزدهای دیگر تلخ کنم. استفاده‌های ابزاری از زنان در جایگاه‌های مختلف مثل قربانی، بانوی اول (یعنی بالا ترین جایگاهی که یک زن می‌تواند به آن دست یابد در کنار شوهر و به واسطه اوست) و... در این دوره‌ی پر فراز و نشیب اما بسیار تعیین کننده از تاریخ ایران بر زخم‌های تاریخی وارد بر پیکر زنانگی افزود.

در این میان احمدی نژاد بی‌توجه به فریب‌ها و ریاکاری‌های متداول در چنین موقعیت‌هایی- که هر سیاست‌مداری آن را نه تنها مجاز که ضروری می‌داند- فقط با اتکا به خداوند مثل همیشه رفتار خداپسندانه را در پیش گرفت و برای رسیدن به هدفش که برخلاف بقیه نامزدها، خدمت بود نه قدرت، هیچ کس و هیچ چیز را وسیله قرار نداد.

اما هم اکنون، بعد از انتخابات، بعد از تنفیذ و بعد از تحلیف، یگانه ساختارشکن ایران پس از انقلاب، که هر دم دوست و دشمن، ایرانی و غیر ایرانی، زن ومرد را با رفتاری غیر منتظره و در عین حال حساب شده مبهوت می‌کند، عدالت محوری خود را – همچنان که در برخورد با مظلومان فلسطین و مظلومان و محرومان ایران زمین که حقوق‌شان برای پر شدن حساب‌های هاشمی‌ها و خاتمی‌ها و... لگدمال شد و حالا دیگر بدبخت‌بیچاره، عامی، بی‌سواد، جنوب‌شهری ودهاتی محسوب می‌شوند بارها نشان داده بود- اینبار نسبت به زنان، این مظلومان همیشه‌ی تاریخ، به نمایش گذاشت.

می‌دانم این رفتار مثل همیشه به مذاق عده‌ای زیاده‌خواه دروغگو و فریبکار خوش نخواهد آمد هرچند از جنس زنان باشند. از یک طرف کسانی که زن و حقوقش را وسیله‌ی پیشبرد اهداف سیاسی‌اشان قرار داده‌اند و در عمل بر خلاف ادعا پشیزی برای زنان ارزش قائل نیستند؛ و از طرف دیگر متحجران و به ظاهر دین مدارانی که هیچ از اسلام و حقیقتش بو نبرده‌اند و فقط نام آن را به دنبال می‌کشند و مایه‌ی بد نامی آنند.

اما آن‌چه باید می‌شد، شد: وزیر زن در دولت عدالت‌محور احمدی‌نژاد. برای من و امثال من حتی یک وزیر زن هم پیروزی بزرگی محسوب می‌شود از دو جهت: اول اینکه این رفتار احمدی‌نژاد تابوی حضور زنان در مدیریت‌های کلان را شکست. چیزی که نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای مدعی در زمینه‌ی حقوق زنان هنوز پذیرفته شده نیست و شاهد این مدعا اعتراض‌های پیاپی دولتمردان کشورهای اروپایی به زاپاترو ، نخست‌وزیر فعلی اسپانیا به دلیل غلبه‌ی تعداد وزیران زن به وزیران مرد در کابینه‌اش، حضور تنها یک وزیر زن در دولت ٱمریکا، مخالفت موفقیت‌آمیز دولتمردان ژاپن با برگزیدن دختر امپراطور به عنوان ولیعهدو... است. دوم اینکه یک‌بار دیگر به انتخاب خودم بالیدم و این‌بار نه به عنوان یک ایرانی آزاده و مسلمان که به عنوان یک زن به شدت مدافع حقوق زنان.

یکی از دوستان پیشین که بعد از انتخابات به دشمن تبدیل شد!!! نمی‌دانم بر چه مبنایی به این کشف نائل شده بود که احمدی‌نژاد ضد زن است(چیزی که هیچ‌وقت نپذیرفتم حتی وقتی لایحه‌ی ننگین حمایت از خانواده را الهام به دولت تحمیل کرد و در جلسه‌ای در غیاب احمدی‌نژاد به تصویب رساند و راهی مجلس کرد.از‌آن‌جا که احمدی‌نژاد شجاع وامدار هیچکس نیست، کنار گذاشتن الهام از دولت کاملا قابل انتظار است.) جالب اینکه او که خود مرد است به شدت نگاه توهین‌آمیز و متحجرانه‌ای به زن دارد ودر کلاس‌های درس بر سر این مسئله جر و بحث‌های زیادی بین ما درگرفته بود. اما در مدت تبلیغات انتخاباتی سعی می‌کرد این‌گونه القا کند که هم خودش وهم کاندیدای محبوبش موسوی، بسیار به حقوق زنان احترام می‌گذارند و بعد از مدتی فهمیدم یکی از حقوق زن این است که در انظار دست در دست شوهر داشته باشد(عجب حق بزرگی! خوب شد از آن باخبر شدم تا در آینده نگذارم حقم پایمال شود!!!)

احمدی‌نژاد برای دولت نهم هم 6 وزیر زن در نظر گرفته بود که با فشارهای زیاد مخالفان ازبه اصطلاح اصلاح‌طلب گرفته تا به اصطلاح اصولگرا مجبور به انصراف شد و باید به او حق داد چون در دوره‌ی نهم پایگاه مردمی او به محکمی پایگاه فعلی‌اش نبود و در نتیجه نمی‌توانست تمام خواسته‌های خود را عملی کند.

احمدی‌نژاد با این کار دهان شایعه‌سازانی که سعی می‌کنند ذهن بسیاری از مردم و به ویژه زنان را دچار تشویش کنند بست؛ به تازگی تعدادی از دوستان من که آن‌ها نیز مانند هر زن دیگری نگران هویت و حقوق خود هستند، شنیده بودند که یکی از برنامه‌های آموزش و پرورش پایین آوردن سطح علمی کتاب‌های درسی دختران نسبت به پسران است. از آن‌جا که خانواده ‌و بسیاری از دوستان من همگی فرهنگی هستند و در رده‌های مختلف آموزش و پرورش حضور دارند مطمئن شدم که این شایعه‌ای بیش نیست وهیچ تغییری مربوط به جنسیت در برنامه‌ی کار آموزش و پرورش وجود ندارد بلکه تغییرات کلی و در جهت ارتقای سطح آموزش است.حالا با این انتخاب رئیس جمهور، هر انسان عاقلی با یک حساب دو دو تا چهار تا به این نتیجه می‌رسد که تنها رئیس جمهوری که حضور زنان در عرصه‌ی مهم مدیریت‌های کلان و وزارت را برای اولین بار در ایران باب کرد اگر به بالاتر بردن سطح علمی دختران نسبت به پسران نیاندیشد به برابر بودن آن اکتفا خواهد کرد!

آقای دکتر احمدی نژاد، رئیس جمهور محبوب و گرانقدر من! یک‌بار دیگر من و دیگر حامیانت را سرافراز و دلشاد کردی. درود بر تو که بدون وسیله قرار دادن زنان برای تبلیغ، بعد از به دست آوردن جایگاهی که به راستی شایسته‌اش هستی، دری را به سوی آنان گشودی که هیچکس دیگر حاضر نشده بود بگشاید. درود بر تو فرزند خمینی.

خانم رجبی! یا تو یا هیچکس؟

2009-08-14T04:25:00.004+04:30

88/5/23

اخیرا فاطمه رجبی افاضات جدیدی نموده‌است که موجب دست دادن حالت تهوع به اینجانب گردید! او نامه‌ای به رئیس جمهور نوشته و در آن احمدی‌نژاد را نسبت به "فاجعه"‌ی عظیم حضور زنان در کابینه انذار داده است.
نکته‌ای که اینجا مطرح می‌شود این است که اولا رجبی اصولا سر پیاز است یا ته پیاز؟ و ثانیا چگونه است که خود او با وجود زن بودن ودر نتیجه (طبق تفکرات پوسیده و احمقانه‌ی خودش) عجز در شرکت در امور مهم و اظهار نظر و تصمیم گیری به خودش اجازه می‌دهد درباره‌ی هر مسئله‌ای در این مملکت اظهار نظر کند و نامه بنگارد و انذار و تبشیر کند. البته پیداست که او دچار توهم متفاوت بودن از بقیه زنها و رسیدن به درجه‌ی متعالی(!!!) مردانگی‌ است. یکی ازهزاران بدبختی ما زنها این است که به محض شنیدن این جمله که" تو با بقیه‌ی زن‌ها فرق داری" یا " تو خودت یه پا مردی" زانو سست کرده و خود را در گروه " مخلوقات برتر"! می‌بینیم و از اینکه در نظر آن‌ها دیگر زن محسوب نمی‌شویم به خود می‌بالیم. و آنوقت است که خود را محق می‌دانیم از حقوق ویژه‌ای که مردان در طول تاریخ برای خود قائل شده‌اند، برخوردار شویم، که یکی از این حقوق البته توهین وتحقیر زنان و پایمال کردن حقوق انسانی آن‌هاست. این‌گونه است که رجبی بدون این‌که احساس کند نوک تیز پیکان توهین‌ها و تحقیرهایش علیه زنان متوجه خود او نیز هست چشم می‌بندد و دهان باز می‌کند.
او در اثبات حقانیت مخالفتش با حضور زنان در عرصه‌های مهم به سخن امام صادق(ع) استناد می‌کند که: "در آخرالزمان زنان بر دولت و سلطنت و هرچيزی كه ميل به آن دارند، [احتمالاً مناصب و مدارك و...] غلبه يافته و مسلط می‌گردند". تا آن‌جا که من می دانم و در منابع مختلف دیده‌ام نشانه‌های ظهور لزوما منفی و کفر‌آمیز نیستند. یکی از نشانه‌های ظهوردر آخرالزمان انقلابی است که ویژگی‌های آن بر ویژگی‌های انقلاب ما منطبق است یا به میدان آمدن بزرگی که توصیفاتش ما را به یاد امام خمینی می‌اندازد؛ پس از نظر رجبی این هردو فاجعه و از مصادیق کفر و باطلند؟
دیگر این‌که چرا هروقت پای حقوق انسانی زنان به میان می‌آید واژه‌ی هضم نشده‌ی"فمنیسم" جلوی چشمانمان ظاهر می‌شود؟ فورا انگ غربزدگی به این و آن می‌زنیم؟ یعنی از نظر احمق‌هایی مثل رجبی زنان ایرانی و مسلمان توانایی درک حقوق مسلم خود را ندارند؟ یعنی حتما یک زن غربی ـ که خود در این نظام مردسالارانه‌ی حاکم بر دنیا گیج شده است و یک روز برای رسیدن به حقوقش اصرار بر شبیه شدن به مردان دارد و روز دیگر جبهه‌ای در مقابل مردان تشکیل می‌دهد که هیچ سازشی را با مردان برنمی‌تابد و ...ـ باید به زن ایرانی بگوید که انسان است نه اجاق گاز، ماشین لباسشویی و ظرفشویی،جارو و در نهایت ظرفی برای تخلیه اسپرم‌؟
رجبی! تو با آن اروپایی و آمریکایی که زن جوانی را برهنه می‌کنند و بر دهنش چسب می‌زنند و تصمیم می‌گیرند بند بیکینی استرینگش چقدر شل باشد تا در عکس زیباتر جلوه کند، هیچ فرقی نداری. می‌دانی چرا؟ چون از نظر آن‌ها زن فکر و اندیشه ندارد وتنها جسمش به درد می‌خورد و اگر بتواند کاری انجام دهد فقط با همان جسم است، چیزی که فریاد بسیاری از فمنیست‌های غرب را که تو فکر می‌کنی همه‌شان همجنس‌بازند، در‌آورده. این همان دیدگاه تو است با این تفاوت که آن جسم را تو به یک نفر منحصر می‌کنی و آنان به همه متعلق می‌دانند. وگرنه در این‌که زن فکر ندارد و نمی تواند در عرصه‌ای جز خدمت رسانی به مردان آن هم فقط از طریق جسمانی، فعالیت کند، تو با آن غربی پلشت هیچ فرقی نداری.
تو هم مثل برلوسکونی فاسد ایتالیایی فکر می‌کنی که کابینه‌ی زاپاترو،نخست وزیر اسپانیا را به دلیل غلبه‌ی تعداد وزیران زن، آشپزخانه نامیده بود!
چه شده تو که زنی و طبق تعریف خودت بی‌مقدار، از سوی خدا و معصوم حکم صادر می‌کنی و برای اثبات اراجیفت از امام مایه می‌گذاری. امامی که می‌گوید(به نقل از وبلاگ نسل خمینی):
" خيال مي كنند اسلام آمده است كه فقط زن را خانه نشين كند. چرا با درس خواندن زن مخالف باشيم؟ چرا با كار كردن او مخالف باشيم؟ چرا زن نتواند كارهای دولتی انجام دهد؟ چرا با مسافرت كردن زن مخالفت كنيم؟ زن چون مرد در تمام اين‌ها آزاد است‚ زن هرگز با مرد فرقي ندارد. آری در اسلام زن بايد حجاب داشته باشد ولی لازم نيست كه چادر باشد بلكه زن می تواند هر لباسی را كه حجابش را بوجود آورد اختيار كند."(صحيفه نور ج 4 ص103 )
لعنت بر تو و امثال تو که با این دروغ‌ها و اباطیل مردم را نسبت به اسلام و انقلاب و اصولگرایی و ... بدبین می‌کنید. این اسلام نیست. این اصولگرایی نیست. اصولگرا عدالت‌طلب است. اصولگرا مظهر مبارزه با ظلم است. اصولگرا مدافع مظلوم و مستضعف است و چه کسی مظلوم‌تر و مستضعف‌تر از زن؟ در طول تاریخ همیشه گروهی بر گروه دیگر غالب بوده‌اند: گاهی شرق بر غرب، گاهی غرب بر شرق، گاهی مسلمانان بر غیر مسلمانان، گاهی غیر مسلمانان بر مسلمانان... اما همیشه‌ی تاریخ و در همه جا از شرق گرفته تا غرب، زنان مظلومان و مغلوبان سلطه‌ی مردان بوده‌اند که دلایل بسیاری دارد و من حتما در مطلب دیگری به آن خواهم پرداخت.
احمقانه‌تر این‌که بها دادن به زنان را به رفسنجانی و خاتمی نسبت داده‌ای. هرگز این دو موجود بی‌مقدار و منافق و هوادارانشان به زنان بها نداده‌اند. می‌دانی" خانه‌ی عفاف" چیست؟ همان " فاحشه خانه‌" دردیگر کشورها؛ در دوران خاتمی تا مرز تصویب در مجلس و اجرایی شدن پیش رفت. جایی که در آن " زنان بی‌بضاعت" که درآمدی ندارند تن‌فروشی کنند و در قبالش هم بیمه شوند و هم حقوق بگیرند. البته با شرایط کاملا اسلامی!!!!!!!!!!!!!! که تو و شوهر نفرت انگیزت که برای تصویب قانون حمایت از خانواده(بخوانید قانون حمایت از مردان شهوتران) از هیچ تلاشی فرو گذار نکردید، به آن سخت معتقدید: با صیغه!
در ضمن فائزه هاشمی هیچ وقت هیچ تلاشی در راستای احقاق حقوق زنان انجام نداده است مگر اینکه حق دوچرخه سواری را از حقوق اساسی هر انسانی تلقی کنیم! اصلا هاشمی‌ها وقت پربهایشان را به این مسائل پیش پا افتاده اختصاص نمی‌دهند. وظایف حیاتی و خطیری مثل پر کردن جیب‌های گشاد و پرناشدنی و از میان برداشتن موجودات بی ارزشی که سد راه انجام این وظیفه‌ی ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ خطیر هستند، بر عهده‌ی این خاندان است!
جالب این‌که زهرا اشراقی در مصاحبه‌ای که مجله‌ی رویش با او و همسرش محمدرضا خاتمی انجام داده بود تاکید کرده بود که اصلاح‌طلبان از جمله شوهر خودش در مسائل زنان اصلا اصلاح طلب نیستند(شماره‌ی هفتم ماهنامه‌ی رویش، اول خرداد 87)
راستی بگوعملکرد کدام دولتمرد همیشه بی نقص و کامل بوده که تو این‌قدر اصرار داری همه وزیران و مشاوران مرد باشند چون به زعم تو عملکرد سازمان محیط زیست در طول ریاست زنان بر آن بد بوده است؟ هیچ فکر کردی اگر حضور زنان در همه‌جای دنیا پررنگ‌تر ازآن‌چه اکنون می‌بینیم، بود شاید اندکی از این نکبتی که جهان را گرفته کاسته می‌شد؟ آیا تا به حال جهان چنین تجربه‌ای داشته؟ مسلما نه. به زنان اجازه‌ی حضور داده نمی‌شود مگر اینکه مردانه فکر و رفتار کنند. پس چگونه تو به این نتیجه‌ی درخشان رسیدی که زنان "نمی‌توانند"؟ با کدام شاهد و دلیل نتیجه‌ی چیزی را که آزموده نشده اعلام می‌کنی؟ جان استوارت میل با وجود این‌که مرد بود و 2 قرن هم از تو عقب‌تر این را فهمید که: " تنها زمانی می‌توانیم با تکیه بر شواهد تجربی درباره‌ی توانایی و خلاقیت زنان قضاوت کنیم که آنان مقدمات لازم برای نوآوری در این یا آن زمینه را کسب کرده باشند و از این نظر در موقعیتی همسان با مردان قرار داشته باشند." (انقیاد زنان/ جان استوارت میل/ ص 111)
نکته‌ی آخر این‌که اگر تو را فرستاده‌اند که احمدی‌نژاد و اصولگرایی را به لجن بکشی بدان که دریا با نجاست کلام تو نجس نمی‌شود. این را به آن‌هایی که تورا فرستاده‌اند هم بگو.
پ.ن. کم نیستند مردان بزرگ که مایه ی آبرومندی مردانگی اند، همانطور که زنان بزرگ زنانگی را آبرو می بخشند. پس انتقاد من به مردانگی زیر سوال بردن چنین مردانی نیست.

وقتی پایت را از گلیمت درازتر کنی

2009-08-06T12:04:00.004+04:30

88/5/15

خواستگار مزاحم به زندان و تبعيد محكوم شد

گروه حوادث ـ ايران واشقاني فراهاني: مدير دبيرستان دخترانه كه از مزاحمت‌هاي دائمي پدر يكي از دانش‌آموزان به ستوه آمده بود، با مراجعه به دادسرا، شكايت كرد.

به گزارش خبرنگار ما، زن 44 ساله اي در دادسراي شهرري از مرد ميانسال به خاطر ايجاد مزاحمت در محل كارش و خدشه‌دار شدن موقعيت شغلي‌اش شكايت كرد و خواستار پيگيري موضوع شد. خانم مدير به بازپرس شعبه دهم گفت: اوايل مهر 86 مردي به نام «مسعود» عضو انجمن اوليا و مربيان شد تا اين كه رفته رفته پي برد من مجرد هستم. بعد از آن به بهانه پيگيري برنامه‌هاي انجمن و ارائه طرح‌ها و ايده‌هاي جديد مدام در مدرسه حاضر مي‌شد و ساعتها در دفتر كارم مي‌نشست. به طوري كه بعضي مواقع از شدت ناراحتي دفترم را ترك مي‌كردم و به اتاق دبيران مي‌رفتم. تا اين كه او به صورت علني و حضوري از من خواستگاري و تقاضاي ازدواج كرد. هرچه بي‌اعتنايي و بي‌توجهي مي‌كردم، فايده‌اي نداشت و او سماجت مي‌كرد.
پس از مدتي متوجه شدم مرد مزاحم در مقابل مدرسه كمين كرده و پس از پايان ساعت كارم تعقيبم مي‌كند. در حالي كه به خاطر رفتارش ترسيده بودم، ناچار به طرح شكايت در كلانتري 131 شهرري شدم. وقتي او براي بازجويي به دادسرا احضار شد، تقاضاي بخشش كرد و قول داد ديگر مزاحم نشود كه تعهد اخلاقي‌اش در پرونده قضايي موجود است.بدين ترتيب از پيگيري شكايتم منصرف شده و رضايت دادم. اما باز هم مزاحمت‌هاي بي‌وقفه‌اش ادامه يافت. با وجود اين كه داراي همسر و فرزند است بارها به مسئولان اداره و همكارانم مراجعه و ضمن ابراز علاقه شديد از من خواستگاري كرده است.حدود 3 سال است مزاحمت‌هاي او روزگارم را سياه كرده و نزد همه همكاران و اهالي محل سرافكنده شده‌ام. بنابراين بارديگر به قانون پناه آورده‌ام تا راهي براي رهايي از مزاحمت‌هاي اين مرد پيش رويم قرار دهد.بازپرس پرونده پس از شنيدن اظهارات خانم مدير از او خواست چند شاهد به دادسرا معرفي كند. در حالي كه همه شهود حرف‌هاي شاكي را تأييد كردند، متهم به دادسرا احضار شد.وي در دفاع از خود گفت: قبول دارم بيش از اندازه به مدرسه مراجعه كرده‌ام اما به هيچ عنوان قصد مزاحمت ندارم و از خانم مدير هم تقاضاي ازدواج كرده‌ام، حالا هم به خواسته‌ام اصرار دارم.بدين ترتيب قرار مجرميت وي به اتهام ايجاد مزاحمت صادر و پرونده براي رسيدگي نهايي به دادگاه جزايي فرستاده شد.قاضي شعبه 102 شهرري به دليل آن كه متهم به تعهد اخلاقي خود در دادگاه توجهي نكرده و با تكرار مزاحمت‌هايش باعث آزار روحي، رواني خانم مدير شده بود وي را به 4 ماه زندان، 50 ضربه شلاق و 3 سال ممنوعيت از اقامت در تهران و حومه محكوم كرد.با اعتراض متهم به رأي دادگاه، پرونده در اختيار هيأت قضايي شعبه 42 دادگاه تجديدنظر استان تهران قرار گرفته تا حكم قطعي صادر شود.(روزنامه‌ی ایران ، پنجشنبه، 88/5/15 )

مرتاض 400 ساله

2009-08-03T14:51:00.011+04:30

88/5/12

• دیشب بعد از مدتها ، یعنی در واقع بعد از چند سال رفتم سراغ بساط خوشنویسی‌ام.مرکب‌هایم داخل شیشه خشک شده و حالا بیشتر شبیه پودری سیاه بودند تا مرکب. لیقه‌ها توی دوات‌ها کپک زده بودند!
قلم‌ها را از قلمدان خاتم بیرون آوردم . دوست‌تر داشتم شکسته بنویسم و نه نستعلیق؛ پس یکی از آنهایی را که برای شکسته نویسی تراشیده شده بود انتخاب کردم، زیردستی چرمی را برداشتم و چه خوشبو بود. سرمشقی را ازمیان سرمشق‌های استادم -که حالا تنها چیزهایی هستند که مرا از هنر کم‌نظیراو بهره‌مند می‌کنند- بیرون کشیدم وبا تماشای آن هزار بار بر آن دست هنرمند درود فرستادم و آرزو کردم هیچوقت گزندی نبیند تا دنیا از زیبایی که می‌آفریند محروم نشود، هرچند که صاحبش را دوست نداشته باشم و تلمذ در حضورش را ترک گفته باشم.
بعد رفتم سروقت پوشه‌ی موسیقی و آلبوم "شور رومی" شهرام ناظری . به نظرم هیچ صدای ناظری تغییر نکرده بود با اینکه از موسوی حمایت کرد؛ همان قدر گرم، همان‌قدر دلنشین...
مشق خط می‌کردم و با خود فکر می‌کردم چگونه می‌توان صدایی را دوست داشت و به محض اینکه صاحب صدا کلامی بر خلاف عقیده‌ی تو و حتی بدتر، میل تو، بگوید یک‌باره گوش‌هایت صدا را به گونه‌ای دیگر – ناهنجار و گوش‌خراش- بشنوند! مگر می‌شود؟ آدم را (ببخشید، حوا را) به یاد قصه‌های دوران کودکی می‌اندازد که شاهزاده خانم را جادو می‌کردند و هیولا در نظرش هیبت مرد جوان جذابی را پیدا می‌کرد که می‌شد عاشقش شد: حوا(آقایان می‌توانند بخوانند آدم) باید جادو شده باشد که زیبایی را زشتی و زشتی را زیبایی ببیند. از خودم پرسیدم یعنی واقعا طرفداران موسوی(حداقل آن‌های که در فضای مجازی قلم می‌زنند) را جادو کرده‌اند که تا پیش از تحولات انتخابات "کافه پیانو" کتاب مقدس شان بود و فرهاد جعفری معبود ستودنی‌شان و بعد از اعلام حمایت جعفری از احمدی‌نژاد "کتاب سوزان" راه می‌اندازند و نویسنده‌اش را تکفیر می‌کنند و فحش و ناسزاست که نثارش می‌کنند. و شگفت انگیز‌تر اینکه می‌گویند حالا که فکر می‌کنیم می‌بینیم کتاب هیچ ویژگی فوق‌العاده‌ای نداشت و اصلا خیلی هم پیش‌پا افتاده بود و نمی‌دانیم چرا به چاپ بیست و سوم رسید و پرفروش ترین کتاب سال 86 شد؟!!!
بعد فکر کردم چه تفاوت فاحشی "من" با "آنها" دارم. چون هنوز صدای ناظری آرامم می‌کند هرچند با او اختلاف نظر دارم و هنوز دست‌خط استاد را دوست دارم هرچند خودش را اصلا!
• این روزها درباره‌ی مرتاض 400 ساله(!) و عدم اطاعت از ولایت فقیه و اختلاف میان اصولگرایان و دعوای زرگری و... زیاد می‌شنویم ومی‌خوانیم. بعضی از این گفته‌ها و نوشته‌ها خنده‌دار است، بعضی قابل تأمل و بعضی حرص‌آور. اما من به تحلیل جالبی رسیدم؛ گذشته از این که مرتاض 400 ساله وجود دارد یا نه، احمدی‌نژاد راهش را جدا کرده یا نه(که محال است جدا کرده باشد) و کسانی که به او رأی داده‌اند پشیمانند یا نه (البته که نه)، جریان انتخاب مشایی را یک امتحان یا بهتر بگویم یک های‌لایتر می‌دانم که ویژگی‌های طرفداران احمدی‌نژاد را-که به اصولگرایی معروفند- نسبت به حامیان موسوی- یا به اصطلاح اصلاح‌طلبان- برجسته کرد.

و اما ویژگی‌ها:
1- اصولگرایی
2- روحیه‌ی منتقد
3- عدم انفعال
4- اصلاح‌طلبی

1-راستش هیچ‌وقت به معنای اصولگرایی فکر نکرده بودم تا این ماجرا پیش آمد. آن‌وقت بود که در ذهنم این واژه از حالت کلیشه بیرون آمد و فهمیدم اصولگرایی یعنی تو به یک‌سری مبانی و ارزش‌ها باور داری و بر اساس آن فکر می‌کنی، انتخاب می‌کنی، دوست داری، متنفری، مبارزه می‌کنی و در یک کلام "زندگی" می‌کنی. نه اینکه یک نفر را دوست داشته باشی و برای همین هرچه او بگوید درست است، زیباست و اصلا مبنا ست. و اگر همان فرد فردا چیز دیگری بگوید، حتی در تضاد کامل با گفته‌ی امروزش، باز همان می‌شود وحی منزل! نه انتقادی، نه اعتراضی. لیلی رشیدی را دیده‌اید چه‌طور می‌خواهد قربان خاتمی برود؟! من در بین طرفداران خاتمی مریدان این‌گونه زیاد دیده‌ام: مطیع و رام؛ نه نیازی به اندیشیدن، نه انتقاد ونه مطالبه. نمی‌دانم چرا به اصطلاح اصلاح‌طلبان بی‌دلیل منطقی متنفر می‌شوند(قسمت قبل را که خواندید؟) و بی دلیل منطقی عاشق؟
2-روحیه منتقد چیزی است که من عاشقش هستم. انسان شجاع و دانا منتقد است .البته انتقاد را نباید با تهمت اشتباه گرفت. انتقاد یعنی بررسی عمل انجام شده که بر خلاف تصور عمومی همیشه هم با تقابل و مخالفت همراه نیست. بلکه جوانب بررسی می‌شوند وممکن است نتیجه مثبت، منفی یا ترکیبی از این دو باشد. با توجه به این تعریف، نقد یک فرد یا یک تفکر یا یک رفتار کمک می‌کند جنبه‌های مثبت شناخته و تقویت، و جنبه‌های منفی رفع شوند. نباید منتقد را جلادی با شمشیر آخته تصور کرد که کمر به هلاکت مفعول خود بسته. منتقد باید آیینه‌وار تو را به تو بنماید. همان کاری که در این مقطع از زمان حامیان احمدی‌نژاد انجام دادند. من اصلا نمی‌خواهم در رد یا قبول مبحث سنگین وپیچیده‌ی ولایت‌پذیری چیزی بگویم. فقط می‌خواهم بگویم اگر اصولگرا می گوید به اصلی معتقد است و بر اساس آن اصل کسی را انتخاب می‌کند، اگر منتخبش آن اصل را آن‌گونه که اصولگرا می‌خواهد رعایت نکند- یا به نظر بیاید که رعایت نکرده است- حتما اصل را به او یادآوری می‌کند. و این یادآوری- اگر باهوش باشی- درست مثل همان ستایش "از جنس مردم " بودن، "عملگرا" بودن، "تسلیم‌ناپذیر" بودن و ... است. آیینه هیچ‌وقت با تو دشمن نیست که اتفاقا دوست است.(در طول این 8 سال به اصطلاح اصلاحات آرزو به دلمان ماند انتقادی بشنویم. این بزرگترین دشمنی به اصطلاح اصلاح‌طلبان در حق خودشان بود که نتیجه‌اش اول در انتخابات شوراها و بعد مجلس هفتم ودر آخر ریاست جمهوری نهم نمایان شد.)
3-منفعل بودن هم یعنی لیلی رشیدی‌وار خاتمی را دوست داشتن! اما اصولگرا فکر می‌کند، تصمیم می‌گیرد، مطالبه می‌کند. نمی‌نشیند و دست زیر چانه نمی‌زند و عاشقانه نگاه نمی‌کند. اصولگرا عاقل است نه عاشق.
4-اصلاح‌طلبی واژه‌ای است که به اصطلاح اصلاح‌طلبان مصادره‌اش کرده‌اند اما همانطور که در پست "سیادت" گفتم و اتفاقا عطریانفر خودشان هم -که یکی از دوستان به شوخی می‌گفت همین روزها جای شریعتمداری در کیهان را می‌گیرد!- در اعترافاتش اشاره کرد، اینان به نام اصلاح فساد می‌کنند. اصلاح طلب واقعی احمدی‌نژاد است که از بسیاری از خطوط قرمز عبور کرد. بسیاری از سنت‌ها را چه در ایران وچه خارج از ایران شکست و پایه‌ی کارهایی را بنا نهاد که مردم 30 سال پیش برایش انقلاب کرده بودند اما به آن نرسیده بودند. ای کاش رقابت میان احمدی‌نژاد و موسوی 30 سال پیش شکل می‌گرفت که اگر چنین می‌شد نیمه مخروبه‌ای که 4 سال پیش به احمدی‌نژاد واگذار شد بی شک هم اکنون از هر نظر ، علمی، صنعتی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی ... سرآمد هر کشور دیگری در دنیا بود. اصلاح‌طلبان واقعی اصولگرایانند که در این عرصه حتی اصلاح رفتار و افکار رئیس جمهور منتخب خود را هم مد نظر دارند.
عجیب است، اما هرآنچه که به اصطلاح اصلاح‌طلبان شعارش را دادند اصولگرایان عملی کردند.
فا‌عتبروا یا اولی الابصار

• عکس از زیر عبا گرفتن و شلوارک پوشیدن درسواحل کشورهای عربی و ذوق زدگی از نوشیدن کاپوچینو باعث شده بود هیچ‌وقت ابطحی را جزو پالتیشن‌ها که حساب نکنم هیچ عقل درست و حسابی هم برایش قائل نباشم. اما پریروز تا حالا دلم برایش می‌سوزد. مرد حسابی آدم (و اگر زن بودی حوا) اینقدر زود از عقایدش صرف‌نظر می‌کند و همه‌اش را به لجن می‌کشد؟ یاد نگرفتی برای باورت مبارزه کنی؟ شاید حق داری؛ باورت ارزش جنگیدن ندارد. بیچاره آنان که به امثال تو دل خوش کرده بودند.
به هر حال دلم برایت کمی سوخت.

خود سانسوری

2009-07-21T04:10:00.010+04:30

88/4/30

اصولا من به سانسور معتقد هستم. در دو کتابی که ترجمه کردم و الان به مدت دو سه سال است که دارند در ارشاد خاک می‌خورند آنقدر سانسور کردم که صدای ناشر درآمد که:" بابا اینایی که تو سانسور کردی به خدا صفار هرندی هم سانسور نمی‌کنه!" البته اغراق می‌کرد وسانسورهای من کاملا به جا بود. مثلا دو سه خطی که در‌ آن به زن توهین شده بود یا بسیار غیر اخلاقی بود و...

بگذریم، منظورم این بود که من برخلاف کسانی که کم هم نیستند و مخالف سانسورند، آن را در مواردی بسیار ضروری می‌دانم و یکی از این موارد هم سانسور پست قبلی به تاریخ 88/4/17است.

و اما دلیل این سانسور: راستش من از ابتدا هم این پست را برای ماندن نگذاشته بودم چون دستمایه‌ی نگارش آن احساس بود و من از طرفداران حاکمیت عقل بر احساسم. هرچند که هنوز هم به مضمون آن پست معتقدم اما به دلیل شیوه‌ی نگارشم در آن که چندان هماهنگ با روح غالب بر وبلاگم نبود، آن را حذف کردم وحتما در آینده همان مضمون را مستدل در پستی دیگر ارائه خواهم کرد.

پ.ن. چون می‌دانستم کسانی هستند که آستانه‌ی تحمل بالایی ندارند و از مطالب منطقی و مستدل و غیر احساسی من به خشم آمدند و فحاشی کردند و تهمت زدند چه رسد به نوشته‌ی احساسی، از ابتدای نگارش پست حذف شده قسمت کامنت را بستم. امیدوارم آن عزیزان از خواندن و در عین حال عدم امکان فحاشی، زیاد حرص و جوش نخورده باشند.

توهم

2009-06-27T14:17:00.010+04:30

88/4/6

گروهی در ایران هستند که همواره گروه مقابل را به دلیل توانایی در پیش بینی و شناخت موقعیت های حساس به توهم توطئه متهم می کنند. در واقع این گروه تا تیزی تیغ را بر گردن خود احساس نکرده اند باور نمی کنند دشمنی وجود دارد. از طرف دیگر همین گروه خود به سادگی درباره‌ی دوستان و کسانی که با آنها منافع مشترک دارند دچار بدبینی و به بیان بهتر "توهم" می شوند. باور نمی کنید؟ به قسمت نظرات مطلب قبل(انتخابات ایران به روایت دیگران )نگاهی بیندازید تا باورتان شود.
این دوست عزیز بنا بر همین قاعده, یعنی توهم توطئه- اما نه از طرف دشمن که از طرف دوست- مرا به پذیرش سفارش برای انتقال آراء دیگری، دروغ( ازاین جهت که مقاله‌ی سفارشی یا نوشته‌ی خودم را به نام پرفسور سرشناس جیمز پتراس در وبلاگ قرار داده ام) و بی ذکاوتی( ازاین جهت که نتوانسته ام شیوه‌ی نگارش متفاوتی اتخاذ کنم) متهم کرده است.
در جواب این دوست باید بگویم:
1- این لینک مستقیم مقاله ی پتراس درGlobal Research :
http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=14018
2- اگر به این سایت دسترسی پیدا نکردید، این هم لینک همین مقاله در سایت شخصی پتراس:
http://petras.lahaine.org/articulo.php?p=1781&more=1&c=1
3- نشانی Global Research :
http://www.globalresearch.ca/
4- نشانی وبسایت جیمز پتراس:
http://petras.lahaine.org/
و اگر باز هم قانع نشدید (که در آن صورت باید برای درمان جدی بیماری توهم توطئه حتما به روانپزشک مراجعه فرمایید) باید بگویم وبلاگ من به جز دوستانم، بازدید کننده‌ی چندانی ندارد که کسی یا کسانی بخواهند برای انتقال و پیشبرد افکارو اهدافشان از آن بهره ببرند.

اینجا خانه‌ی کوچک افکار شخصی من است ومن فقط و فقط برای دلم می نویسم.
(در ضمن، امیدوارم حداقل تا حدی به زبان انگلیسی آشنایی داشته باشید!)

انتخابات ایران به روایت دیگران

2009-06-27T03:36:00.009+04:30

88/4/6

پروفسور جیمز پتراس(James Petras) استاد ممتاز جامعه شناسی در دانشگاه دولتی نیویورک است. او نویسنده بیش از 62 کتاب(منتشر شده به 29 زبان) و بیش از 600 مقاله در ژورنال‌های تخصصی شامل: امریکن سوسیالاجیکال ریویو، بریتیش جورنال آو سوسیالاجی ، سوشال ریسرچ و جورنال آو پزنت استادی است.
همچنین بیش از 2000 مقاله در ژورنال‌های غیر تخصصی مانند: نیویورک تایمز، گاردین، نیشن، کریستین ساینس مانیتور، فارین پالسی، لوموند دیپلماتیک و.. منتشر کرده است.
او در حمایت و تعهد نسبت به عدالت اجتماعی سابقه طولانی دارد.
مقاله‌ای که از او در پیش می‌آید برگرفته از سایت Global Research و ترجمه‌ی نویسنده‌ی وبلاگ(بهناز منتظری) است.

انتخابات ایران: دروغ "آراء مسروقه"
مقدمه
به ندرت انتخاباتی وجود دارد که کاخ سفید در آن سرمایه‌گذاری کرده باشد وشکست انتخاباتی نامزد موافق آمریکا در آن توسط همه نخبگان سیاسی و رسانه‌های همگانی، غیر قانونی اعلام نشده باشد. در اخیرترین نمونه کاخ سفید و قشونش به دنبال انتخابات آزاد ( و منیتور شده) در ونزوئلا و غزه فریاد تقلب سر دادند، در حالی که در لبنان به رغم این واقعیت که ائتلاف تحت حمایت حزب الله بیش از 53 درصد از آراء را به خود اختصاص داد شادمانه یک "پیروزی انتخاباتی" جعل کردند.
انتخابات پایان یافته ایران در تاریخ 12 ژوئن 2009[22 خرداد 88] یک مورد کلاسیک است: رئیس ناسیونالیست – مردمی وقت، محمود احمدی‌نژاد، 63 درصد( یا 24/5میلیون) از آراء را به دست آورد، در حالی که نامزد لیبرال تحت حمایت غرب از جناح مخالف یعنی حسین موسوی 34/2درصد( یا13/2 میلیون) از آراء را از آن خود کرد. انتخابات ریاست جمهوری ایران رکورد بالاترین میزان شرکت کننده یعنی بیش از 80 درصد رای دهنده را به خو اختصاص داد که تعداد بی سابقه‌ی 234812 رای از این آراء به شرکت کنندگان خارج از کشور تعلق داشت و موسوی با تصاحب 111792 رای از این آراء از محمود احمدی‌نژاد با 78300 رای[در خارج از کشور] پیشی گرفت. جناح مخالف به رهبری حسین موسوی شکست خود را قبول نکرد و سلسله تظاهراتی ترتیب داد که به خشونت انجامید و سوختن و تخریب اتومبیل‌ها، بانک‌ها، ساختمان‌های عمومی و مقابله مسلحانه با پلیس و دیگر مراجع قدرت را در پی داشت. تقریبا تمامی مراکز نظرسازی غربی شامل رسانه‌های الکترونیکی و چاپی مهم، وب سایت‌های مهم لیبرال، رادیکال، آزادی‌خواه و محافظه‌کار ادعای جناح مخالف مبنی بر تقلب گسترده‌ی انتخاباتی را تکرار کردند.
نومحافظه‌کران، محفظه‌کاران آزادی‌خواه و تروتسکیت‌ها در استقبال از تظاهرات کنندگان مخالف به عنوان طلایه‌داران پاسداری از یک انقلاب دموکراتیک، با صهیونیست‌ها هم‌صدا شدند. دمکرات‌ها و جمهوری‌خواهان، رژیم وقت را سرزنش کردند و از تصدیق نتیجه‌ی آراء سرباز زدند و به ستایش تظاهرات برای ابطال آراء پرداختند. نیویورک تایمز، CNN ، وشنگتن پست، وزارت امور خارجه اسرائیل و همه‌ی رهبران مجمع رؤسای سازمان‌های بزرگ یهودیان آمریکا خواستار تحریم‌های سخت‌تر علیه‌ایران شدند و [نقشه‌ی] مذاکرات پیشنهادی اوباما با ایران را "نقش بر آب" اعلام نمودند.

دروغ تقلب انتخاباتی
رهبران غرب نتیجه‌ی انتخابات را به این دلیل رد کردند که "می‌دانستند" نامزد اصلاح طلب‌شان نمی‌تواند بازنده باشد... ماه‌ها بود که آن‌ها مصاحبه‌های روزانه، سرمقاله‌ها و گزارش‌هایی از "جزئیات" ناتوانی دولت احمدی‌نژاد منتشر می‌کردند. آن‌ها برای اثبات این که موسوی با اختلاف آراء بسیار زیاد به پیروزی خواهد رسید به حمایت روحانیون، دولتمردان پیشین، تجار بازار و مهم‌تر از همه زنان و جوانان مسلط به زبان انگلیسی استناد می‌کردند، از پیروزی موسوی به عنوان پیروزی "صدای میانه‌روی" یاد می‌شد، حداقل این تعبیر کاخ سفید از این کلیشه‌ی احمقانه بود. دانشگاهیان صاحب نام لیبرال این‌گونه نتیجه گیری کردند که چون نامزد جناح مخالف یعنی موسوی در سرزمین قومی خود و میان آذری زبان‌ها شکست خورده بنابراین در شمارش آراء تقلب صورت گرفته است. دیگر دانشگاهیان مدعی شدند که بر اساس مصاحبه‌هایشان با دانشجویان طبقات بالا و متوسط ساکن شمال تهران، اکثریت "رای جوانان " به طور قاطع به نامزد اصلاح طلب اختصاص داشته است.
آن‌چه راجع به محکوم کردن همگانی نتیجه انتخابات توسط غرب حیرت انگیز است این است که حتا یک شاهد کوچک نه به صورت مکتوب ونه شفاهی، چه قبل از انتخابات وچه یک هفته بعد از شمارش آراء[زمان نگارش مقاله] ارایه نشده است. در طول کمپین انتخاباتی هیچ اتهام موثق( یا حتا ناموثقی) مبنی بر دستکاری آراء مطرح نشد. چون رسانه‌های غرب خودشان هم پروپگاندای خود مبنی بر پیروزی فراگیر نامزدشان باورشان شده بود، روند انتخابات را روندی بسیار رقابتی، با مناظره‌های علنی داغ، فعالیت‌های بی‌سابقه مردمی و تبلیغات عمومی آزاد توصیف کردند. اعتقاد به انتخاباتی آزااد و باز آن‌قدر قوی بود رهبران و رسانه‌های غرب ایمان داشتند نامزد مطلوبشان پیروز خواهد شد.
رسانه‌های غرب با اتکاء به گزارشگران خود که حامیان جناح مخالف را پوشش می‌دادند خیل عظیم موافقان احمدی‌نژاد را نادیده گرفته و کم اهمیت جلوه دادند. و بدتر آن‌که رسانه‌های غرب ترکیب بندی طبقه شرکت کننده در تظاهرات مخالفان و این واقعیت که نامزد حاکم حامیان خود را از میان طبقه بسیار گسترده‌تر فقیر کارگری، کشاورزان، صنعتگران و کارمندان جلب کرده بود نادیده گرفتند، در حالی‌که قسمت اعظم تظاهرکنندگان مخالف را دانشجویان طبقه مرفه و متوسط و کاسبان متخصصان تشکیل می‌دادند.
به علاوه بیشتر رهبران فکری و گزارشگران حاضر در تهران مشاهداتشان از پایتخت را ملاک تخمین خود قرار دادند. تعداد بسیار اندکی حاضر شدند به استان‌ها، شهرستان‌های کوچک و متوسط و روستاهایی که انبوه حامیان احمدی‌نژاد را در خود جای داده بودند، سفر کنند. ضمن این‌که حامیان جناح مخالف، اقلیت فعالی بودند که از دانشجویان که به سادگی به سادگی برای حضور در خیابان‌ها بسیج می‌شدند، در حالی‌که حامیان احمدی‌نژاد از میان اکثریت کارگران جوان وزنان خانه‌دار برخاسته بودند که دیدگاهشان را در صندوق رای بروز دادند و وقت و تمایل اندکی برای شرکت در رقابت‌های خیابانی داشتند.
تعدادی از کارشناسان روزنامه‌ها از جمله گیدون راچمن از فایننشال تایمز، از واقعیت پیروزی 63 درصدی احمدی‌نژاد در یک استان آذری زبان در مقابل رقیبش موسوی که آذری است، به عنوان شاهدی بر تقلب انتخاباتی یاد کردند. فرض ساده انگارانه این است که هویت قومی یا تعلق داشتن به یک گروه زبانی – ونه منافع اجتماعی و طبقاتی- تنها توجیه ممکن برای عملکرد رای دهندگان است. نگاه دقیق‌تر به الگوی رای دهی در منطقه آذربایجان شرقی ایران نشان می‌دهد که موسوی فقط در شهر شبستر در میان طبقه مرفه و متوسط (وآن هم با یک اختلاف اندک) برنده شده است. در حالی‌که در مناطق روستایی بزرگ‌تر، یعنی مناطقی که سیاست‌های تعدیلی دولت احمدی‌نژاد به آذری‌ها کمک کرده بود از پرداخت بدهی‌ها معاف شوند و کشاورزان وام‌های کم بهره و آسان دریافت کنند، کاملا شکست خورد. موسوی در منطقه آذربایجان غربی با استفاده از پیوندهای قومی آراء رای دهندگان شهری را از آن خود کرد. در استان پرجمعیت تهران موسوی در مرکز شهر تهران و شمیرانات با جلب آراء طبقه متوسط و مرفه، احمدی‌نژاد را شکست داد، در حالی‌که در مناطق کارگری حومه، شهرهای کوچک و مناطق روستایی به شدت شکست خورد.
تاکید بی‌دقت و تحریف شده بر "رای دهی بر مبنای قومیت" از طرف نویسندگان فایننشال تایمز و نیویورک تایمز برای توجیه این‌که پیروزی احمدی‌نژاد با " آراء تقلبی" صورت گرفته است، با امتناع تعمدی و آگاهانه‌ی رسانه‌ها در اعلام نظرسنجی بسیار موشکافانه‌ی افکار عمومی که تنها سه هفته پیش از رای گیری توسط دو متخصص آمریکایی در سطح ملی انجام شد، هماهنگ بود؛ نظرسنجی‌ای که نشان می‌داد احمدی‌نژاد با اختلاف 2 به 1 یعنی حتا بیشتر از پیروزی انتخاباتی او در 12 ژوئن[22 خرداد 88] از حریف پیش است. این نظرسنجی نشان می‌داد که احمدی‌نژاد با اختلاف 2 به 1 نسبت به موسوی از طرف آذری‌ها حمایت می‌شود و این ثابت می‌کرد که چگونه در نظر گرفتن منافع یک طبقه توسط یکی از نامزدها[احمدی‌نژاد] می‌تواند بر هویت قومی نامزد دیگر چیره شود(واشنگتن پست، 15 ژوئن 2009). این نظرسنجی همچنین نشان داد که مسایل طبقاتی در میان گره‌های سنی[مختلف] تا چه حد در شکل دادن ترجیحات سیاسی از "شیوه زندگی نسلی"[ و اعتقاداتو باورهای مربوط به یک نسل] تعین کننده‌ تر است. بر طبق این نظر سنجی بیش از دو سوم جوانان ایرانی فقیرتر از آن هستند که بتوانند به کامپیوتر دسترسی داشته باشند و 18 تا 24 ساله‌ها " از میان همه گروه‌ها قویترین جبهه حامیان احمدی‌نژاد را تشکیل می‌دادند"(واشنگتن پست، 15 ژوئن 2009).تنها گروهی همواره از موسوی حمایت می‌کردناد دانشجویان و فارغ التحصیلان، صاحبان تجارت و طبقه مرفه بودند. "آراء جوان" که به عنوان "طرفداران اصلاحات" مورد ستایش رسانه‌ها قرار گرفته بودند، اقلیت مطلقی کمتر از 30 درصد، اما از گروه بسیار ثروتمند، پرهیاهو و عمدتا مسلط به زبان انگلیسی و برخوردار از حق انحصاری در رسانه های غرب بودند. حضور قاطع آن‌ها در گزارش‌های خبری غرب پدیده‌ای خلق کرد به نام" سندرم شمال تهران" برای مناطق ثروتمند طبقه‌ی مرفه، که بسیاری از این دانشجویان به آن تعلق دارند. اگرچه ممکن است آنها دارای قدرت بیان، خوش لباس و در انگلیسی فصیح باشند، اما در دل صندوق‌های رای کاملا شکست خوردند.
به طور کلی موقعیت احمدی‌نژاد در استان‌های تولیدکننده‌ی نفت و مواد شیمیایی بسیار خوب بود. این ممکن است بازتابی از مخالفت کارگران نفت به برنامه‌های" اصلاح طلبان" باشد که شامل طرح "خصوصی سازی" بخش‌های دولتی بود. نامزد حاکم در استان‌های مرزی نیز موقعیت بسیار خوبی داشت چرا که او در برابر تهدیدات آمریکا و اسرائیل که ناشی از گسترش حملات تروریستی مرزی مورد حمایت آمریکا از طرف پاکستان و حمله کردهای عراق با حمایت اسرائیل بود و به کشته شدن تعداد زیادی ایرانی انجامید، بر تقویت امنیت ملی تاکید می‌کرد. حمایت وسرمایه گذاری کلان برای این گروه‌ها یکی از سیاست‌های رسمی آمریکا در دولت بوش بود که توسط اوباما لغو نشد؛ در واقع در آستانه‌ی انتخابات تشدید هم شد.
آن چه مفسران غربی و دست‌پرورده‌های ایرانیشان نادیده گرفتند، تاثیر قوی جنگ‌های ویران کننده‌ی آمریکا و اشغال عراق و افغانستان بود: موضع محکم احمدی‌نژاد در قبال مسایل دفاعی با موضع ضعیف و مورد حمایت غرب که بسیاری از کمپین نویسان تبلیغاتی جناح مخالف در پیش گرفته بودند، در تضاد بود.
اکثریت غالب رای دهندگان به نامزد حاکم احتمالا احساس می‌کردند که منافع امنیت ملی، یکپارچگی کشور ونظام رفاه اجتماعی، با همه‌ی کم و زیادش، توسط احمدی‌نژاد بهتر حفاظت می‌شود و بهبود می‌یابد تا توسط تکنوکرات‌های مرفه و مورد حمایت جوانان ثروتمند غربگرا که شیوه زندگی فردی خود را به منافع و یکپارچگی جامعه ترجیح می‌دادند.
جمعیت شناسی آراء یک دوگانگی واقعی طبقاتی را نشان می‌دهد که شامل فردگراهای پردرآمد، قائل به بازار آزاد و سرمایه‌دار است در برابر جامعه کارگری کم درآمد حامی اقتصاد اخلاقی که در آن ربا خواری و سودجویی با اصول مذهبی محدود می‌شود.
حمله‌ی اقتصاددانان مخالف سیاست‌های توزیع رفاه، وام‌های کم بهره و یارانه‌های بالا برای مواد غذایی اصلی، در مقبولیتشان نزد اکثریت ایرانیان که از چنین برنامه‌هایی بهره مند شده‌ بودند، اثر چندانی نداشت. دولت در برابر بازار که نماینده‌ی ثروت، قدرت، امتیاز طبقاتی و فساد است، به عنوان حامی و یاور کارگران فقیرشناخته می‌شد.حمله جناح مخالف به سیاست خارجی سازش ناپذیر و و مواضع ناخوشایند برای غرب از طرف دولت، فقط توسط دانشجویان لیبرال و متولیان واردات و صادرات تکرار می‌شود. از نظر بسیاری از ایرانیان ساختار نظامی دولت به عنوان نیرویی بازدارنده در برابر حمله‌ی آمریکا یا اسرائیل شناخته می‌شود.
آن چه میزان کسری رای جناح مخالف به ما می‌گوید این است که تا چه اندازه آنها از نگرانی‌های اصلی مردم خود بی‌خبرند. آن‌ها باید به یاد داشته باشند که با نزدیک‌تر شدن به به دیدگاه‌های غربی خود را از مصالح مطرح دور کردند، مسایلی مانند امنیت، مسکن، اشتغال و یارانه‌ی بهای مواد غذایی که زندگی را برای کسانی که زیر سطح طبقه‌ی متوسط و بیرون از دروازه‌های فاخر دانشگاه تهران قرار گرفته‌اند، قابل تحمل می‌کند.
موقعیت انتخاباتی احمدی‌نژاد با نگاهی تطبیقی به دورنمای تاریخی تعجب‌آور نیست. در رقابت‌های انتخاباتی مشابه میان ناسینالیست- مردمی‌ها و لیبرال‌های طرفدار غرب، مردم‌گراها برده‌اند. مانند پرون در آرژانتین، اخیرا چاوز در ونزوئلا، اوو مورالس در بولیوی و حتا لولا داسیلوا در برزیل که همگی آن‌ها توانایی خود را در به دست آوردن نزدیک به 60 درصد و حتا بیشتر از این میزان از آراء، نشان دادند. رای اکثریت در این کشورها رفاه اجتماعی را بر بازارهای آزاد و امنیت ملی را بر اتحاد با امپراطوری نظامی ترجیح داد.
جای بحث درباره‌ی عواقب پیروزی انتخاباتی احمدی‌نژاد باز است. ممکن است آمریکا به این نتیجه برسد که ادامه‌ی حمایت از اقلیت معترض اما به شدت شکست خورده، امیدی برای تضمین توافق برسر غنی‌سازی هسته‌ای و دست کشیدن از حمایت حزب الله و حماس از طرف ایران، ایجاد نکند.رویکرد واقع گرایانه گشودن باب مذاکرات گسترده با ایران، و همانطور که سناتور کری اخیرا متذکر شد، درک این نکته است که غنی‌سازی اورانیم تهدید ذاتی برای هیچکس نیست. این رویکرد با رویکرد صهیونیست‌های آمریکا که در رژیم اوباما رخنه کرده‌اند، به شدت متفاوت است؛ رژیمی که در پافشاری بر جنگ پیشگیرانه با ایران و استفاده از این استدلال ظاهرفریب که امکان هیچ مذاکره‌ای با دولت غیرقانونی تهران که آراء را سرقت کرده است، وجود ندارد، رهبری اسرائیل را پذیرفته است.
اتفاقات اخیر نشان می‌دهد که رهبران سیاسی اروپا و حتا بعضی از رهبران مقیم واشنگتن سیاست رسانه‌های همگانی صهیونیست را درباره‌ی "آراء مسروقه" نخواهند پذیرفت. کاخ سفید پیشنهاد خود را درباره‌ی مذاکرات معلق نکرده است اما توجه خود را نه بر نتایج شمارش آراء، که بر سرکوبی تظاهرکنندگان جناح مخالف متمرکز کرده است. همچنین اتحادیه‌ی 27 ملیتی اروپا ضمن" ابراز نگرانی جدی درباره‌ی خشونت‌ها" درخواست کرده" خواسته‌های مردم ایران از راه ابزارهای صلح‌آمیز حاصل وبه آزادی بیان احترام گذاشته شود" ( فایننشال تایمز، 16 ژوئن 2009 ص 4). به جز سارکوزی رئیس جمهور فرانسه هیچ رهبر اروپایی دیگری نتیجه انتخابات را زیر سؤال نبرده است.
عنصر در پس پرده در پیامدهای بعد از انتخابات واکنش اسرائیل است: نتان یاهو به دنبله‌روهای آمریکاییش پیام داد برای اعمال بیشترین فشار بر دولت اوباما برای پایان دادن به تمام برنامه‌های ملاقاتش با دولت دوباره منتخب احمدی‌نژاد، از دروغ "تقلب انتخاباتی" استفاده کنند.
تناقض اینجاست که مفسران آمریکایی(چپ، راست، میانه‌رو) که دروغ "تقلب انتخاباتی" را باور کرده بودند ندانسته زمینه را برای دروغ پردازی‌ها و مجادلات نتان یاهو و دنباله روهای آمریکاییش فراهم کردند[اما]: جایی که آن‌ها جنگ مذهبی می‌بینند، ما جنگ طبقاتی می‌بینیم، جایی که آن‌ها تقلب انتخاباتی می‌بینند، ما بی‌ثباتی امپریالیسم را می‌بینیم.

متراژ انقلاب تا آزادی بر حسب نفر

2009-06-17T12:21:00.012+04:30

30/ 3/ 88

دیروز جمعه با اینکه اصلا برای امتحان امروز که روش تحلیل محتوی با دکتر دادگران بود، درس نخونده بودم رفتم نماز جمعه. صد حیف که آنقدر ناگهانی تصمیم به رفتن گرفتم(به خاطر درسم) که دوربین یادم رفت. اما مهم نیست؛ آنهایی که می خواهند باور کنند و ببیند، می بینند و آنهایی که نمی خواهند، هرگز.

ماجرای جالبی هم برایم اتفاق افتاد: چون جمعیت زیاد بود و راهها بسته، ماشین را گوشه ای پارک کردم و در ایستگاهی در بلوار کشاورز با عده ای دیگر منتظر اتوبوس شدیم. اتوبوس آمد و سوار شدیم و فقط یک ایستگاه توانست جلو برود ضمن اینکه فهمید ما همه نماز گزاریم. اما وقتی خواستیم پیاده شویم بالحن تندی گفت:" خانوما بلیط یادتون نره!" نکته اینجاست که در حالیکه قالیباف روا ندارد نمازگزارها 1 ایستگاه بدون بلیط سوار اتوبوس بشوند احمقانه نیست که می گویند این جمعیت میلیونی را با اوتوبوس از جاهای دیگر!( نمی دانم از کجا واقعا) می آورند؟

راستی گفتم قالیباف یادم افتاد اعلام کرده از آزادی تا انقلاب را متر فرموده و محاسبه نموده و کاشف به عمل آمده که در این متراژ 3 میلیون نفر آدم جا می شود!البته آنوقت که سبزی وجود نداشت و هر سال مردم واقعا میلیونی از انقلاب تا آزادی را پر می کردند ایشان ضرورتی ندیده بود متر کند!!!

عکسهای این پست مربوط به 26 خرداد، میدان ولیعصر است.تجمع میلیونی اما آرام و با وقار!( با نیکون دی 40 خودم)

تصویر1 - تصویر2 -تصویر3 - تصویر4 - تصویر5 - تصویر6- تصویر7 - تصویر8 - تصور9 - تصویر10 - تصویر11 -تصویر12 - تصویر13 - تصویر14

پیروزی شیرین

2009-06-16T01:38:00.005+04:30

88/3/26

روز23 خرداد که نتیجه شمارش آراء قطعی شد همه احمدی نژادی‌ها برای برگزاری جشن و ریختن در خیابانها بی‌قرار بودند. اما همانطور که از قبل از ما خواسته شده بود در صورت پیروزی برای جلوگیری از اغتشاش بدون برنامه و مجوز کاری انجام ندهیم، این هیجان را تا روزیکشنبه که برای پیمان دوباره با رئیس جمهور عزیزمان در میدان ولیعصر جمع شدیم، کنترل کردیم. عکاسی وسط آن خیل جمعیت ودر حالی که حتی نمی‌توانستم دستم را برای نگه داشتن روسریم که بر روی شانه‌ام سر خورده بود بالا بیاورم، خیلی سخت بود؛ اما حیف بود این لحظه‌ها را با دوربین خودم ثبت نکنم و به تصاویر خبرگزاری‌ها اکتفا کنم. البته چون من در بین جمعیت بودم مجبور شدم دستهایم را تا حد ممکن بالا ببرم و بدون کادربندی عکس بگیرم. پسر جوانی که زود به میدان آمده بود و موتورش را در کنار خودش پارک کرده بود پیشنهاد داد روی موتورش بایستم . چند عکسی که از روی موتور او گرفتم زیباتر از بقیه شد چون شکوه حضور مردم را نشان می‌داد. با این‌حال دلم نیامد از یکی- دو عکس خبرگزاری فارس صرفنظر کنم و آن‌ها راهم به عکس‌های خودم اضافه کردم.

تصویر1 - تصویر2 - تصویر3 - تصویر4 - تصویر5 - تصویر6 - تصویر7 - تصویر8 - تصویر9 - تصویر10 - تصویر11 - تصویر12 - تصویر13 - تصویر14 - تصویر15 - تصویر16 - تصویر17 - تصویر18 - تصویر19 - تصویر20

بازار کساد مخمل در ایران

2009-06-15T23:36:00.003+04:30

88/3/25
از روز 23 خرداد و از همان ساعات‌ اول اعلام نتایج، دار و دسته موسوی با استفاده از زمینه سازی‌های قبلی، مثل ایجاد انتظار پیروزی حتمی در طرفداران، امکان رخ دادن تقلب در شمارش آراء و اقدامات بعدی، مثل اجیر کردن چند هزار نفر برای ایجاد شورش و اعتراض و تحریک برخی طرفداران مردمی و جوان موسوی برای همراهی با آن‌ها، به خیال خود سعی کردند و می‌کنند زمینه یک انقلاب مخملین یا رنگین را در ایران به وجود بیاورند.
انقلاب‌های رنگین به وسیله بنیاد‌ها و نهاد‌های به ظاهر غیر دولتی مثل بنیاد سوروس( که بنیان‌گذارش سوروس، یک صهیونیست آمریکایی است و چندی پیش هاله اسفندیاری و کیان تاجبخش و رامین جهانبگلو را برای زمینه‌سازی براندازی نرم راهی ایران کرده بود) برای از بین بردن موانع هژمونی آمریکا در جوامع پسا کمونیستی اروپای شرقی و مرکزی و آسیای مرکزی طراحی شدند. کشورهایی مثل چکسلواکی، صربستان، گرجستان، قرقیزستان و اوکراین. به طور مثال در گرجستان در طی رقابت انتخاباتی( درست مثل وضعیت فعلی انتخابات ریاست جمهوری دهم) بنیاد سوروس، پشتیبان انقلاب مخملین در گرجستان، از طریق انستیتو جامعه باز و با استفاده از افکارسنجی، پیروزی ائتلاف تروئیکا را از پیش اعلام کرد! اما بعد از اعلام نتایج ائتلاف برای گرجستان نو به پیروزی رسید. ائتلاف تروئیکا به نتایج اعتراض و دولت را به تقلب متهم کرد( درست مثل کاری که اصلاح طلبان یا همان "سبزها" در این دو سه روز انجام داده اند.) ائتلاف تروئیکا که به وسیله رسانه‌های آمریکایی و اروپایی حمایت می‌شد( باز هم دقیقا مشابه حمایت سرسخت BBC و CNN و... از موسوی) حامیان خود را به مبارزه منفی و نافرمانی مدنی فراخواندند( همان کاری که هم اکنون موسوی با صدور بیانیه‌های پی در پی انجام می‌دهد) و حدود 15 هزار نفر را در پایتخت و در مقابل ساختمان‌های دولتی به مدت چند روز جمع کردند. معترضان به پلیس و ارتش گرجستان گل هدیه می‌کردند( درBBC فارسی و VOA دیدم که معترضان در حال ناز و نوازش و پناه دادن بعضی از نیروهای پلیس بودند. البته اگر اساسا این صحنه‌ها ساختگی نباشند، چون دوستم در قزوین می‌گفت یکی از نیروهای پلیس را از بالای پل پایین انداخته و کشته‌اند). در روز افتتاح پارلمان که شواردنادزه (رهبر ائتلاف برای گرجستان نو) در حال سخنرانی بود، مخالفان به رهبری ساکاشویلی وارد پارلمان و مانع تثبیت قدرت ائتلاف برای گرجستان نو شدند. شوارد نادزه استعفا کرد و انقلاب مخملین که به انقلاب گل رز معروف بود به پیروزی رسید.
تمام نشانه‌های چنین انقلابی درموضع گیری‌ها و عکس‌العمل‌های "سبز"های اصلاح طلب دیده می‌شود: حمایت های همه جانبه غرب از سبزها و شورش‌های آن‌ها، چه در حوزه رسانه و چه از طرف سیاستمداران ارشد غربی، متهم کردن دولت به نا کارآمدی در همه حوزه‌ها، تشکیک در سلامت انتخابات قبل از انجام آن، اعلام پیروزی قطعی قبل از انتخابات!!! عدم پذیرش نتایج اعلام شده بعد از انتخابات، در خواست ابطال آراء ( این یک مورد با مورد مشابه خود در گرجستان و دیگر کشورهای درگیر انقلاب رنگین کمی تفاوت دارد و تفاوت ان این است که در آن کشورها درخواست بازشماری آراء را داشتند. گویا اصلاح طلبان در این زمینه بسیار پیشرو عمل کردند و ابطال آراء را از اساس خواستار شدند! البته این دست آن‌ها را رو می‌کند؛ آن‌ها مطمئن هستند در صورت بازشماری آراء دوباره به همین نتیجه کنونی می‌رسیم. و این نکته را هم بگویم که کسانی که فریاد دموکراسی خواهی‌شان گوش فلک را کر کرده و مدعی مبارزه با دیکتاتوری هستند در حال حاضر به مستبدانه ترین شیوه در تلاش برای زیر پا گذاشتن نظر 25 میلیون ایرانی و جایگزینی آن با نظر 13 میلیون دیگر هستند که در جای خود به آن خواهم پرداخت). اعلام مبارزه منفی و نافرمانی مدنی، و به تعطیلی کشاندن ادارات( که موسوی از مخالفان خواسته روز سه‌شنبه آن را اجرا کنند و من مطمئن هستم اجرا نخواهد شد چون اولا تعداد مخالفان در قیاس با موافقان بسیار کمتراز آن است که عدم حضورشان منجر به تعطیلی ادارات شود، ضمن اینکه مخالفانی که من آن‌هارا از نزدیک می‌شناسم و دوستان و آشنایان من هستند تمایلی به شرکت در این اغتشاشات ندارند و این افراد ذی نفع و paidهستند که این آشوب‌ها را شکل می‌دهند، البته منکر این نیستم که در چنین مواردی تعدادی افراد جوگیر و بعضی جوانان پر شور و حرارت به جمع آن‌ها می‌پیوندند).
من به صورت موردی تمام اتفاقاتی را که در جریان انقلاب گل رز گرجستان رخ داده بود بدون هیچ دخل و تصرفی با عملکرد "سبزها" مطابقت دادم وتنها اختلاف موجود استفاده از رنگ سبزتوسط "سبزها" به جای گل رز در گرجستان است. می توانید این موارد را با نمونه‌های مشابه دیگر مثل انقلاب نارنجی اوکراین، انقلاب لاله‌ای قرقیزستان و ... مقایسه کنید و دریابید که حرکت امروز "سبز‌های" ایران چیزی نیست جز تلاش برای به راه اندازی انقلاب رنگین.
اما...
اما نکته این است که اینجا ایران است، نه گرجستان، قرقیزستان، صربستان، چکسلواکی و اوکراین.

تهدید هاشمی و همسرش عملی شد

2009-06-15T23:00:00.006+04:30

88/3/25

بعد از اینکه احمدی‌نژاد در پی اقدامی جسورانه نام هاشمی را که تاکنون استوانه نظام ودر نتیجه از هر خطایی مبرا و از هر نقدی مصون بود، به عنوان ویژه خوار و مفسد اقتصادی بر زبان جاری کرد آنان که همیشه از دست و دلبازی‌های هاشمی‌ها از کیسه خلیفه که همانا بیت‌المال است، بهره‌مند شده‌اند چنان برآشفتند که گویی احمدی‌نژاد کفر گفته است. آیه و حدیث و روایت بود که در مذمت ریختن آبروی مردم نقل می‌شد.
نمی‌دانم چگونه کسانی که استوانه نظام و ستون خیمه انقلاب و منزه از هر اشتباهی محسوب می‌شدند و حجت اسلام و آیت خدا و حضرت نام گرفته بودند یکباره تا حد مردم تنزل پیدا کردند و چه دلسوزی‌ها که برای مظلومیتشان نشد. (البته مظلومیت! این خاندان سابقه طولانی دارد آنجا که عفت مرعشی چند سال پیش در دفاع از دخترش فائزه هاشمی که برخی عملکردهایش مورد انتقاد قرار گرفته بود در مقایسه‌ای شگفت‌آور مدعی شد دخترش از فاطمه زهرا هم مظلوم‌تر است، چون حضرت فاطمه وقتی پدرش را از دست داد مورد ظلم قرار گرفت ولی دختر او در زمان حیات پدرش مظلوم واقع شده!!! با این شاهد روشن و بلیغ به جای نگرانی از ادعای امام زمان بودن احمدی نژاد باید نگران ادعای نه معصومیت، که اولوهیت از طرف این خاندان بود.)
اما آن‌ها از ابتدا هم از مردم نبودند. انقلاب که اساس و بنیان آن نمی‌توانست چیزی جز سعادت و شکوفایی به بار آورد به دست اینان افتاد و حضورشان جنگ را 8 سال به ما تحمیل کرد و بعد هم که قرار شد " مردم زیر چرخ‌دنده‌های اقتصاد له شوند" تا کشور ساخته شود(البته آن وقت‌ها هاشمی و خاندانش مردم نبودند و بنابراین لازم نبود زیر چرخ‌دنده‌های اقتصاد له شوند و محسن و یاسر و مهدی می‌توانستند کماکان سد لتیان را قرق کنند وبا دوستان برای موج سواری‌ای که ساعتی 1 میلیون تومان خرج داشت به آنجا بروند و فاطمه و فائزه هم می توانستند برای اسب‌های اسطبل‌هایشان روزی 100 هزار تومان هندوانه بخرند)و چنان شد که انقلابی که قرار بود آب و برق را رایگان در اختیار مردم قرار دهد از تامین نان شب شان هم عاجز شد.
من نمی‌دانم چه شد هاشمی ناگهان برای عده‌ای که هیچ سنخیتی با او ندارند اینقدر عزیز شد. اما می‌توانم این فرضیه را مطرح کنم آن‌ها دو گروهند:
1-آن‌ها که هاشمی در حق شان دست و دلبازی به خرج داده است.
2-آن‌ها که به ماهیت اصلی اعتقادات و نگرش او که زمانی در پس ماسک یاور امام و انقلاب بودنش مخفی بود، پی بردند و دریافتند که او هم خودی است.
و به پشتوانه همین دو گروه است که حضرت آیت الله بعد از این‌که قلبش از گستاخی احمدی نژاد جریحه‌دار می‌شود خطاب به رهبر تهدید می‌کند که برای رفع فتنه ‌های خطرناک و خاموش کردن آتشی که هم‌اکنون دودش در فضا قابل مشاهده است اقدام نماید و مانع شعله‌ورتر شدن این آتش در جریان انتخابات و پس از آن شود و همسرش با طرح معادله اگر x آنگاه y مدعی می شود اگر تقلب نشود میر حسین رای می‌آورد و چون می‌داند او رای نمی‌آورد مثل همسرش به تهدید متوسل می‌شود و مردم را درصورت عدم پیروزی موسوی به ریختن در خیابانها دعوت می‌کند.
این روزها شما هم دودی را که هاشمی قولش را داده بود در فضا مشاهده می‌کنید. او کسی است که اگر منافعش در خطر باشد حاضر است هر آتشی به پا کند و اصلا مهم نیست دودش به چشم مردم بدبختی که گناهشان جز انتخاب "مردی از جنس خودشان" چیز دیگری نیست، برود.این گناه خودشان است که دیگر هاشمی را یار امام نمی‌دانند و ریشه بدبختی و فلاکت خود را در ثروت‌اندوزی استوانه نظام و خاندانش جستجو می‌کنند. این گناه خودشان است که جزو آن دو گروه طرفدار هاشمی نیستند. این گناه خودشان است که در جمع اکثریت 25 میلیونی قرار گرفته‌اند ونه در جمع آن اقلیت از ما بهتران.
عقیده من این است که گروه سومی هم هستند که با ساده‌دلی فریب شانتاژ و فرافکنی دار و دسته هاشمی را که در حال حاضر پشت موسوی پنهان اند، خورده‌اند. کسانی که نادانسته نفرات این اقلیت را به 13 میلیون افزایش داده‌اند و باز نادانسته سیاهی لشکر آنها در خیابان‌ها شده‌اند. ای کاش می‌توانستم به ‌آنها بگویم که ما 25 میلیون نفر شما را هم از جنس خود می‌دانیم. می‌دانیم که نه به شما چیزی داده‌اند ونه در فکر براندازی هستید حتی اگر منتقد باشید (که ماهم هستیم)، می دانیم که از ستمی که در این 30 سال با نام انقلاب بر شما روا داشته‌اند به تنگ آمده‌اید وخواهان تغییر هستید(که ما هم هستیم) اما آیا برای مبارزه با ستم باید در جبهه ستمگری که آن ستم را روا داشته قرار گرفت؟
اشتباه نکنیم.

"در به در" به دنبال رأی

2009-06-13T05:43:00.004+04:30

88/3/23

از ظهر با این اینترنت فتیله‌ای در به در به دنبال خبرهای جدید در مهر و قلم و فارس و... حتی گویا نیوز- که مجبورم با هزار بدبختی بازش کنم - هستم. اما راستش دست اول ترین‌ها را آماده و حاضر در سایت فرهاد جعفری پیدا می‌کنم. اعلام طرح پویش یاری موج سوم از طرف پویش حمایت از خاتمی و موسوی، خواندنی‌ترین خبری بود که در این سایت توجهم را جلب کرد. این طرح شامل این موارد بود:

۱- قلم سبز، پوشش سبز بدون نماد
۲- هر نفر، ۵ نفر
۳- در به در
۴- هر پويشگر يک ناظر
۵- شب سبز طرح‌های پويش‌ياری «موج سوم»

در این جا هر کدام را طبق تحلیل موجود در طرح برایتان به طور خلاصه باز می‌کنم؛ در اولی از سبزها خواسته شده تعدادی خودکار سبز بخرند و علاوه بر خود دیگران را هم مجبور به استفاده از آنها کنند!( واقعا نمی‌دانم این چه کمکی به حل مشکل آنان که همانا عدم اقبال مردم نسبت به ایشان از همان ساعات نخستین رای گیری بود، می توانست بکند؟)ضمنا لباس سبز بپوشند!( یعنی در زمانی که تبلیغ ممنوع اعلام شده قانون را موذیانه دور بزنند و بدون نماد خاص با بازی با رنگ- انقلاب رنگی و مخملی هم که می‌دانید چیست- به تبلیغ بپردازند. به به! چه قدر قانون مدار!) دومی دقیقا همان سیستم هرمی جذب زیرشاخه در نت ورک مارکتینگ است. باور نمی کنید؟ پس بخوانید:

در اين طرح از يکايک حاميان موسوی درخواست می‌گردد تا پيش از ظهر امروز از طريق تلفن يا به طور شفاهی و به هر طريق ممکن بکوشند رای حداقل ۵ نفر از افرادی که نمی‌خواهند به ميرحسين موسوی رای بدهند را با گفتگو تغيير دهند. برای اجرای اين طرح لازم است هر پويشگر و حامی موسوی ابتدا نام ۵ نفر از اعضای خانواده، دوستان، آشنايان،‌ همسايگان و همکاران خود را که به احتمال زياد به ميرحسين موسوی رای نمی‌دهند روی برگه‌ای يادداشت کند. سپس به ترتيب به اين ۵ نفر زنگ بزند و يا در صورت امکان با آ‌ن‌ها ديدار کند و با طرح استدلال‌های پيشنهادی پويش «موج سوم» (به طرحهای پويشياری پيشين رجوع کنيد) بکوشد آن‌ها را به حاميان موسوی تبديل کند. در صورتی که يکی از افراد ليست ۵ نفره قانع نشد يا پيش از صحبت خود حامی موسوی بود يا در دسترس نبود بايد يک نفر ديگر از آشنايان دور و نزديک يا حتی ناآشنايان کوچه و محله و خيابان و مغازه و تاکسی و ... جايگزين او گردد. آنچه اهميت دارد اين است که هر حامی موسوی خود را متعهد و موظف بداند که به هر نحو ممکن نظر حداقل ۵ نفر از هم‌وطنان خود را برای رای دادن به موسوی تغيير دهد. اگر يک يا چند نفر از افرادی که مجاب به رای دادن شده‌اند توان يا انگيزه کافی برای بيرون رفتن از خانه و رای دادن را نداشتند می‌توان به او پيشنهاد داد که به اتفاق به حوزه اخذ رای برويد. تماس با آشنايان در ديگر شهرستان‌ها و روستاها و آن‌ها که فاصله بيشتری دارند قابل توصيه‌تر است. همچنين پيشنهاد می‌شود پويشگران با افرادی که پيش از اين در طرح «گوشی به گوشی» با آن‌ها تماس گرفته‌اند و آن‌ها را قانع کرده‌اند که به موسوی رای بدهند دوباره تماس بگيرند و از آن‌ها بخواهند که حتما صبح زود به پای صندوق‌های اخذ رای بروند.
زهرا رهنورد نيز در گفتگوی اختصاصی و ويديويی با «موج سوم» از پويشگران و حاميان موسوی خواست که مجريان طرح «هر نفر، ۵ نفر» بپيوندند. وی در بخشی از اين گفتگو گفت: «پويشگران عزيزم و همه کسانی که می‌خواهيد به موسوی رای دهيد، من فکر می‌کنم اگر هر يک از شما ۵ نفر که قصد رای دادن به موسوی ندارند را از طريق شرح و بسط انديشه‌های موسوی و البته خود من بتوانيد جذب کنيد، احتمال پيروزی خيلی زياد است.

سومی بامزه‌ترین آن‌هاست که اتفاقا خیلی هم نام با مسمایی دارد. در طرح "در به در" شما باید در این چند ساعت با قی مانده رای گیری "در به در" برای جمع کردن رای به در خانه‌های مردم بروید و این کارها را بکنید:

در اين طرح از عموم پويشگران و حاميان موسوی درخواست می‌شود پيش از حرکت کردن به سمت حوزه‌های اخذ رای (يا اگر ممکن نبود پس از رای دادن) با صرف ۱ ساعت وقت درب خانه‌های همسايگان و کليه خانه‌های کوچه خود را بزنند و از همسايگان و ساکنان هر خانه بخواهند که «رای بدهند» و «به موسوی رای بدهند». تبليغات رسمی و ستادی در روز انتخابات ممنوع است اما گفتگوهای شخصی و خودجوش و فردی و داوطلبانه شهروندان ايرانی با هم مجاز است و حاميان موسوی می‌توانند از اين امکان قانونی در روز انتخابات بهره ببرند.
برای التزام به قانون انتخابات از پويشگران و حاميان موسوی درخواست می‌شود در هنگام اجرای اين طرح هيچ کالا و پوستر و عکس تبليغاتی به همراه نداشته باشند و به گفتگوی ساده با هم‌محله‌‌ای‌های خود اکتفا کنند. مناسب است که اين کار چند نفره صورت بگيرد و خود همسايگان بهترين همراهان برای اجرای طرح «در به در» هستند. در صورت همراه شدن تعداد بيشتری از همسايگان برای اجرای اين طرح می‌توان خانه‌های کوچه را ميان آن‌ها تقسيم نمود تا اجرای طرح سبک‌تر شود.
راهنمای کوتاه طرح در ادامه می‌آيد:
۱- بر اساس تقسيم کاری که ميان اعضای خانواده و ديگر همسايگان همراه خود کرده‌ايد زنگ خانه‌هايی که مسئوليت آن‌ها را بر عهده گرفته‌ايد به نوبت بزنيد.
۲- پس از زدن زنگ هر خانه، خود را به عنوان «همسايه» معرفی کنيد و پس از عذرخواهی از اين‌که زحمت داده‌ايد، از يکی از ساکنان خانه بخواهيد که دقايقی برای صحبت با شما دم در بيايد؛ پيشاپيش از او تشکر کنيد.
۳- پس از آن‌که يکی از ساکنان دم در آمد، پس از سلام و احوال‌پرسی (و اگر شما را نمی‌شناخت معرفی خود) به او بگوييد که راستش آنقدر نتيجه اين انتخابات را برای سرنوشت کشور و ايرانيان مهم می‌دانيد که مزاحم همسايه‌ها هم شده‌ايد تا حتما رای بدهند.
۴- در ضمن صحبت درباره ضرورت رای دادن و تغيير وضع موجود و توقف روند فعلی از او بپرسيد که به چه کسی رای می‌دهد. اگر به موسوی رای می‌داد از او تشکر کنيد و بخواهيد که او هم در حد توان خود تعدادی از همسايگان و دوستان و آشنايانش را برای رای دادن به موسوی قانع کند.
۵- اگر نمی‌خواست رای دهد يا به نامزد ديگری رای می‌داد از از مودبانه بپرسيد: «می‌توانم بپرسم چرا رای نمی‌دهيد يا چرا به فلان نامزد رای می‌دهيد؟» و پس از شنيدن پاسخ بکوشيد با او وارد گفتگو شويد و با طرح پاره‌ای از استدلال‌های موج سوم اين متن او را مجاب کنيد که به موسوی رای بدهد و در صورت نياز به او پيشنهاد کنيد که با هم به حوزه اخذ رای برويد.
۶- در صورتی که خودکارهای سبزرنگ بدون نماد را پيش از اين تهيه کرده‌ايد، به هر يک از همسايگان خود يکی از آن‌ها را هديه بدهيد و از آن‌ها بخواهيد که با آن‌ رای بدهند.
۷- زياد بحث نکنيد و روی يک خانه بيش از ۱۰ دقيقه وقت نگذاريد.
۸- تلاش کنيد تعداد بيشتری از همسايگان خود را به مجريان طرح «در به در»، «هر نفر، ۵ نفر» و «قلم سبز،‌ پوشش سبز» تبديل کنيد.
۹- اگر يکی از ساکنان خانه‌های کوچه شما به دليل معلوليت جسمی يا کهولت سن امکان خروج از خانه و رای دادن را نداشت به او پيشنهاد کنيد که با کمک شما و به همراه شما به نزديک‌ترين حوزه اخذ رای بروند.

چهارمی و پنجمی را هم دیگر حوصله ندارم توضیح بدهم. می‌خواهم بروم در این بامداد زیبا و دل‌انگیز( یکشنبه 23 خرداد 88 ساعت6:58) دوتا چای گرم و قند پهلو بریزم و با بابا که او هم تا صبح بیدار بود بنوشیم. اگر دوست داشتید در گویا نیوز می‌توانید متن کامل این طرح از سراستیصال را ببینید.

غضنفر

2009-06-13T01:52:00.003+04:30

88/3/23

روزهای اول تبلیغات نامزد‌های ریاست جمهوری، روزی در میدان انقلاب تعدادی از سبزها که مثل همیشه کم اما پر هیاهو بودند مردم را دور و بر خود جمع کرده بودند وسعی در جلب آن‌ها داشتند. به حلقه آن‌ها پیوستم وبه دخترک کم سن و سالی که مشغول پخش پوستر و عکس و توجیه مردم بود گفتم من یک سوال دارم که اگر جواب بدهی به موسوی رای می‌دهم : چرا موسوی که در سخنرانی دیشب در مقابل دوربین از "مستضعفان" و لزوم حمایت ا زآن‌ها دم می‌زد زیر پوستر‌های خود به حمایت کارگزاران که همه به عنوان ثروت ‌اندوزان مملکت از آن‌ها یاد می‌کنند، بالیده است. دخترک کمی هاج و واج نگاهم کرد و بعد گفت: "من این چیزها را نمی‌دانم چند لحظه صبر کن" و رفت که به قول معروف بزرگ‌ترش را بیاورد و آورد. از او پرسیدم ؛ ابتدا سعی کرد در مقابل دیگران وانمود کند که کارگزاران حامی موسوی نیست. وقتی اورا به پوستر هایی که در دست داشتند و روزنامه‌های خودشان ارجاع دادم از جواب دادن باز ماند و بحث میان مردمی که فقط شنونده بودند در گرفت و آنجا بود که فهمیدم آراء خاموش کیانند: آن ها که از ترس انگ "عامی"بودن، "صدقه بگیر" محسوب شدن، "بی سواد" خطاب شدن و...جرات نداشتند باورشان را بر زبان بیاورند. اما حالا کمی جسارت یافته بودند ومن دیدم اینان که در سکوت می‌روند و می‌آیند چه قدر زیادند و چه قدر حرف برای گفتن دارند.

آن روز گذشت ومن می‌دیدم که کارگزاران باز هم از موسوی حمایت می‌کند اما...

اما کرباسچی، که اغراق نیست اگر سمبل کارگزارن بخوانمش، در بنر‌ها وپوستر‌ها دوشادوش کروبی دیده می‌شد. اولین چیزی که به ذهنم می‌رسید این بود که او از اردوگاه کارگزاران به جمع "کروبیان" پیوسته تا شیخ تشنه ریاست اصلاحات را که می‌تواند آراء تعدادی را به واسطه روحانی بودنش جذب کند در زمان مقتضی به نفع موسوی از ادامه کار باز دارد وبارها گفتم که اورا فرستاده‌اند تا غضنفر را نگه دارد که به خودی‌ها گل نزند. اما غضنفر دست آخر کار خودش را کرد و به تیم خودی گل زد.

حالا کرباسچی باید چه کار کند؟ ساده است. او به رسوایی، خیانت و دروغگویی عادت دارد. به همه آنچه که تا کنون گفته پشت پا می‌زند وبه دانشگاه امیر کبیر می‌رود و به سادگی برگه رای خود را که نام مو سوی روی آن به چشم می‌خورد در مقابل دانشجویان به صندوق رای می‌اندازد.

این هم از حامیان راستگوی موسوی!

بوی شکست

2009-06-13T01:36:00.003+04:30

88/3/23

بالا رفتن آرای دکتر احمدی نژاد در بسیاری از شهرهای کشور ستادهای رقبای وی را به فکر دستیازی به راه های مختلفی برای برنده نشدن احمدی نژاد انداخته است.

به گزارش جهان، ساعاتی پیش در شهر قم سرنشینان یک دستگاه خودروی پژو که با چراغ گردون و امکاناتی چون بیسیم و ... به برخی از شعب که احمدی نژاد ارای بیشتری را در آن داشت مراجعه کرده و خود را بازرس وزارت کشور معرفی می نمودند. این افراد با حضور در شعبی با مشخصات فوق اعلام می کردند که در این شعبه ها تخلفی رخ داده و اقدام به احضار رئیس شعبه و ناظران و هیات های اجرایی مستقر در آن می کنند.

اما با مشکوک شدن عوامل حاضر در شعبه و در خواست اوراق شناسایی از این افراد، آنها با امتناع از این اقدام ، از شعبه فوق متواری می شوند که پس از تلاش بسیار، سرنشینان این خودرو دستگیر و در بازجویی ها مشخص می شود که از اعضای ستاد انتخاباتی یکی از نامزدهای اصلاح طلب و فرزند موسوی تبریزی از مسئولان سابق کشوری هستند و به طور غیر قانونی از این وسایل استفاده می کرده اند.

گفتنی است که به دلیل وابستگی این فرد به دفتر یکی از مراجع عظام قم، پس از بازداشت پسر موسوی تبریزی با دفتر این مرجع عالی قدر تماس گرفته شده و ما وقع به اطلاع وی می رسد که از سوی این مرجع اظهار داشته می شود که در صورت احراز تخلف و ارتکاب جرم، بدون هیچ داشتی با افراد دستگیر شده برخورد قضایی صورت گیرد.

http://www.jahanews.com/vdcfeedt.w6djmagiiw.html

کافه پیانو

2009-06-12T21:20:00.013+04:30

22/3/88

من چیزی نمی‌نویسم، فقط توصیه می‌کنم به این لینک حتما سر بزنید.

هیچ «خاصیت»ی در ما نیست که در آنها (مردم) نباشد!

از انقلاب تا آزادی

2009-06-12T18:10:00.013+04:30

88/3/22

برای آزادی باید انقلاب کرد، واین کاری بود که پرچمی‌ها در روز چهارشنبه 20 خرداد 88 در مقابله با تزویرو دروغ انجام دادند. ببینید(عکس‌ها توسط نگارنده وبا دوربین دی 40 نیکون گرفته شده است):

تصویر1 - تصویر2 - تصویر3 - تصویر4 - تصویر5

یاران

2009-06-10T03:38:00.008+04:30

گزارش تصویری از ورزشگاه آزادی و مصلا

88/3/20

دکتر احمدی نژاد روز سه شنبه 12 خرداد در ورشگاه آزادی با بانوان دیدار داشت. هرچند که در زمینه حقوق خانم‌ها کمی از رییس جمهور عزیز گله مندم اما این باعث نمی‌شود خوبی‌های فراوانش را ندیده بگیرم. این پیام را از اینجا به او می‌دهم که هرچند همه مردان دیگر شعار داده و می‌دهند که زنان را گرامی می‌دارند و چنین نکرده و نمی کنند، از انسان عدالت‌محوری چون شما انتظار می‌رود حقوق همیشه پایمال شده زنان را اعاده کنید.

عکس‌هایی که از این دیدار و همچنین همایش با شکوه دوشنبه 18 خرداد در مصلی به نمایش می‌گذارم با موبایل (k770) گرفتم چون امکان داخل بردن دوربین وجود نداشت، بنابراین کیفیت آن‌ها چندان خوب نیست.

تصاویر ورزشگاه: تصویر1 - تصویر2 - تصویر3 - تصویر4 - تصویر5

تصاویر مصلی: تصویر6 - تصویر7 - تصویر8 - تصویر9 - تصویر10 - تصویر11 - تصویر12 - تصویر13

انگلیس: غلط زیادی کردیم

2009-06-06T12:54:00.009+04:30

برای دوست و همکلاسی عزیز، محمدرضا سلمانی

بعد از مناظره پیروزمندانه رییس جمهور محبوبمان با میرحسین موسوی که آرا 63 درصدی دکتر احمدی‌نژاد را 8 درصد دیگر بالا برد، یکی از بحث‌هایی که دستمایه دروغ‌ پردازی‌های حامیان موسوی قرار گرفت، نامه عذرخواهی بریتانیای کبیر! به ایران است.

ابتدا به طور کلی منکر وجود چنین نامه‌ای شدند و گفتند اگر چنین نامه‌ای وجود دارد آن را منتشر کنید( این نکته قابل ذکر است که چون این گروه در دوران 8 وبلکه 16 ساله خود هرگز چنین متونی را به چشم ندیده بودند بلکه دائما درخواست‌نامه‌های عاجزانه به سفارت خانه‌های غربی گسیل می داشتند، باور این قضیه برایشان غیرممکن بود. یکی از این درخواست‌نامه‌ها نامه صادق خرازی ، معاون وزیر امور خارجه وقت است به سفارت سوییس برای انتقال این درخواست که آمریکا نام ما را از فهرست کشورهای محور شرارت حذف کند ما در عوض همه فعالیت‌های هسته‌ای و حتی رشته‌های دانشگاهی آن را تعطیل می‌کنیم، دست از حمایت حزب الله وفلسطین بر‌می‌داریم و... )

نامه منتشر شد.

ایراد وارد کردند که این نامه از طرف بلر نبوده! خانمها و آقایان سیاستدان ونخبه! پس وزارت امورخارجه را برای چه ایجاد کرده‌اند؟ عرصه روابط دیپلماتیک جای ارتباطات شخصی نیست. ما به سفارت انگلستان اخطار دادیم و آن سفارت که مسلما باید بدانید در رأسش وزیر منتخب نخست وزیر، یعنی بلر قرار دارد، پاسخ داد.

دوباره گفتند در متن نامه واژه عذرخواهی به چشم نمی‌‌خورد. باز یا خود را به آن راه زده‌اید ویا واقعا از عالم سیاست چیزی نمی‌دانید که در هر دو حالت جای بسی تأسف است. به این قسمت از نامه توجه کنید:

سفارت انگلستان خاطرنشان مي‌كند كه توضيحاتي درباره اين واقعه بين نمايندگان وزارتخانه هاي امور خارجه ايران و انگليس در لندن و تهران ارائه شد و در طي مذاكراتي كه با وزير امور خارجه آقاي منوچهر متكي انجام شد تصريح مي‌كند كه افراد درگير در اين واقعه در حال عملياتي با در خواست دولت عراق تحت قطعنامه 1546 شوراي امنيت سازمان ملل متحد بوده‌اند كه توسط قطعنامه 1723 تمديد شده بود و قطعا قصد هيچ‌گونه تجاوز خصومت‌ آميزي به جمهوري اسلامي ايران نبوده است(There was no hostile intent directed towards the Islamic Republic of Iran).

ترجمه این جمله به زبان محاوره‌ای- که گویا شما به آن خیلی علاقه‌مند هستید- این است: قصد جسارت نداشتیم.

در قسمت بعدی آمده:

سفارت انگلیس تضمین می‌کند نکاتی که درنامه 642/100 لحاظ شده است به اطلاع مراجع ذیربط رسیده است و مسوولین برای جلوگیری از تکرار چنین وقایعی اتفاق نظر دارند( and that its authorities agree on the importance of avoiding a repetition of such incidents).

یعنی: دیگر تکرار نمی‌شود، غلط کردیم.

این هم تصویر نامه انگلیس:

پینوکیو

2009-06-06T05:14:00.005+04:30

انسان همیشه در پی یافتن راهی برای تشخیص دروغ و دروغگو بوده است؛ از راه های روانشناختی گرفته تا اختراع دستگاه‌ها و... اما این کوشش تقریبا نافرجام بوده است. همیشه دروغگویان بسیار ماهری وجود داشته‌اند که از دام شناسایی شدن گریخته‌اند. هرچند که اگر باذکاوت باشی حتما آنها را خواهی شناخت.

این روزها رسانه‌های طرفدار میر حسین موسوی ازهمین دست دروغگویان ماهر هستند که برای دروغ‌هایشان سند و مدرک هم جعل می‌کنند تا در"صداقت" و حقانیتشان شک نکنی.

ردیف کردن اسامی خیالی دانشجویان محروم از تحصیل، ارایه آراء بی پایه و اساس درباره محبوبیت نامزد مذکور، اعلام حمایت‌های غیرواقعی از طرف افراد سرشناس (که تکذیب این افراد را به دنبال داشته) و... از این دست هستند.

به قول دوستی اگرحامیان میرحسین پینوکیو بودند دنیا را دماغ فرا می‌گرفت!

در اینجا (برای دانلود pdf روی واژه اینجا کلیک کنید) یکی از این دروغ‌های ماهرانه را که اتفاقا با سند در روزنامه اندیشه نو ارایه شده در اختیار شما قرار می‌دهم.( توضیح این که در اندیشه نو برای دفاع از سید محمد خاتمی که در سفر آبان 78 خود به فرانسه متحمل تحقیرهای فراوانی از طرف میزبان خود شده بود، عکس‌های سفر فروردین 84 -که ایران به واسطه پر رنگ شدن نقش اصولگرایان می‌رفت که کم کم اعتبار از دست رفته را به دست آورد- را منتشر کرد. با دیدن این pdf خودتان نکته را درمی‌یابید.)

مفسد اقتصادی، درخور رحم وشفقت یا برخورد قاطعانه و شدت؟

2009-06-06T04:54:00.002+04:30

نامه حضرت علی(ع) به فرمانداراهواز

به حضرت علی (ع) خبر می‌دهند "ابن هرمه" مامور حکومتی ناظر بر بازار اهواز، مرتکب خیانتی شده است و امام (ع) پس از اطلاع، به فرماندار خود در اهواز چنین می‌نویسند:
"هنگامی که نامه مرا خواندی، ابن هرمه را از نظارت بر بازار بر کنار دار و او را به مردم معرفی کن ، به زندانش افکن و آبرویش را بریز و به همه بخش‌های تابع اهواز بنویس که من اینگونه عقوبتی برای او معین کرده‌ام.
مبادا در مجازات او غفلت یا کوتاهی کنی که نزد خدا خوار می‌شوی و من به زشت‌ترین صورت ممکن تو را از کار بر کنار می‌کنم و خدا آن روز را نیاورد.
و چون روز جمعه رسید او را از زندان درآور و سی و پنج تازیانه به او بزن و در بازارش بگردان و هر کس گواهی آورد ابن هرمه از او چیزی ستانده او را با گواه قسم ده و مبلغ را از مال ابن هرمه بردار و به صاحب آن بپرداز و دوباره او را خوار و سرافکنده و بی آبرو به زندان بازگردان و پاهایش را در بند بگذار و تنها برای نماز باز کن. فقط اگر کسی برایش خوراک یا نوشیدنی یا پوشاک یا زیرانداز آورد به او برسان. و مگذار ملاقاتی داشته باشد تا مبادا پاسخگویی به محاکمه را به او یاد دهند و به آزاد شدن از زندان امیدوارش سازند. و اگر دانستی که کسی عذری به او آموخته است که به مسلمانی زیانی می‌رساند او را نیز تازیانه بزن و زندانی کن تا توبه کند.
شبها زندانیان را به فضای باز بیاور تا تفریح کنند جز ابن هرمه، مگر بترسی که بمیرد در این صورت او را نیز با دیگران به حیاط بیاور. و اگر دیدی هنوز طاقت تازیانه خوردن دارد پس از سی روز سی و پنج تازیانه دیگر به جز سی و پنج تازیانه نخستین به او بزن.
و برای من بنویس که درباره بازار (ونظارت بر آن) چه کردی و پس از این خائن چه کسی را برای نظارت برگزیدی. در ضمن حقوق ابن هرمه خائن را نیز قطع کن."

صراحت و قطعیت کلام مولا در حدی است که اطمینان دارم حجت را بر همه به غیر از "صم بکم عمی فهم لا یعقلون" تمام می کند، ضمن این‌که همه ما در روز‌های اخیر دیده وشنیده‌ایم که چه کسانی در راستای این شیوه عمل کرده وچه کسانی به آن تاخته‌اند بنابراین نیازی به توضیح نمی‌بینم.

تب انتخابات

2009-06-05T15:37:00.007+04:30

این هم گزارش تصویری دیگری از تب انتخاباتی در پارک‌وی، بامداد 15 خرداد 88:

تصویر1 - تصویر2 - تصویر3 - تصویر4 - تصویر5 - تصویر 6 - تصویر7

امتداد مهر

2009-06-04T19:05:00.020+04:30

دیروز روز پایانی این ترم بود، بنابراین کلاس‌های تحلیل پیام هم به پایان رسید هرچند که تلمذ در محضر دکتر گیویان هرگز!

به همین دلیل از این پس برای ارایه موضوعات مختلف در وبلاگم محدودیتی نمی‌بینم...

این شما و این هم عکس‌های هنرمندانه من از همایش طرفداران دکتر احمدی‌نژاد در میدان تجریش:

تصویر1 - تصویر2 - تصویر3 - تصویر4 - تصویر 5 - تصویر6 - تصویر7 - تصویر8 - تصویر9 - تصویر10 - تصویر11 - تصویر12 - تصویر13 - تصویر14 - تصویر15- - تصویر16 - تصویر17 - تصویر18 - تصویر19 - تصویر20

سیادت

2009-06-01T21:08:00.006+04:30

بر خلاف بعضی از دوستان اصلا دوست ندارم در گیر‌و‌دار انتخابات وبلاگم را به محلی برای جنگ و جدل سیاسی و تبلیغ و تخریب بدل کنم. بنابراین تصور نکنید مطلبی که می‌ نویسم جنبه سیاسی دارد؛ هرگز! این مطلب را فقط و فقط به دلیل عرق مذهبی‌ام که جریحه‌‌دار شده،می‌نویسم.

این‌روز‌ها همه ما درباره جوک خاتمی( برای دانلود فیلم روی لینک کلیک راست کرده save target adress را انتخاب نمایید) بسیار شنیده‌ایم. جوکی که پس از لو رفتن فیلم آن- و ناکامی در مخدوش جلوه دادنش- سعی شد بر جنبه توهین به قومیت در آن( که آن هم در جای خود بسیار سخیف و به دور از شعور است) تاکید شود تا توهین شرم‌آوری که به ساحت حضرت فاطمه(س)- کسی که در حدیث قدسی درباره‌اش آمده:" جهان را به خاطر محمد(ص) و محمد را به خاطرعلی(ع) و علی را به خاطر فاطمه(س) آفریدم") و خاندان بزرگوارش روا داشته شده بود، تحت‌الشعاع قرار بگیرد.
در این فیلم سید محمد خاتمی با وقاحت این خاندان بزرگوار را دستمایه لودگی خود قرار می‌دهد، با حالتی تمسخر‌آمیز و زننده بر سینه خود می‌کوبد و جملاتی را از قول حضرت خدیجه(س) بر زبان می‌آورد و... و انصاری و اعوان و انصارش غش و ریسه می‌روند!
پرسشی که برای بسیاری از مردم مطرح می‌شود این است که آیا می‌توان از سیادت دم زد و در عین حال سرچشمه آن را به سخره گرفت؟ خاتمی رهبر اصلاحات در سال 76 ومیر‌حسین موسوی کاندیدای اخیر اصلاحات با انگشت گذاردن بر سیادت خود سعی در جلب شیفتگان خاندان نبوت- کسانی که مردم به واسطه محبت و احترام خالصانه‌شان به این خاندان تمام منتصبان ایشان را گرامی می‌دارند- داشته و دارند.
راستی عمامه سیاه و پرچم و مچ‌بند سبز چه‌قدر اینان را به خاندان نبوت شبیه کرده است؟
احترام مردم به سادات به این دلیل است که آنان راـ هرچند با فاصله‌ای بعید- به خاندان پیامبر نزدیک و در نتیجه در مرام و مسلک شبیه می‌دانند؛ و اگر شباهتی وجود نداشته باشد آیا این سیادت ارزشی دارد؟ آیا از حیث پیوند خانوادگی و خونی از پسر نوح به نوح، پیامبر خدا، کسی نزدیک‌تر وجود دارد؟ و آیا پس از آن‌که نوح از خداوند درخواست کرد: " بار پروردگارا فرزند من از اهل بیت من است و وعده تو( که نجات اهل بیت من بود) حتمی است و تو قادرترین حکمفرمایانی" (ایه 45 سوره هود)، مورد عتاب خداوند قرار نگرفت که :" ای نوح فرزند تو هرگز با تو اهلیت ندارد زیرا اورا عمل بسیار ناشایست است پس تو از من تقاضای امری که هیچ از حال آن آگاه نیستی مکن من تو را پند می‌دهم که از مردم جاهل مباش"(آیه 46 سوره هود).
آیا جعفر کذاب پسر امام معصوم نبود؟
پس ساده‌اندیش نباشیم و خیال نکنیم اینان که ادعای تقدس دارند مقدس‌اند، که خود بر تقدس ساختگی‌اشان می‌خندند.
سلمان فارسی را پیامبر از اهل بیت خود خواند. اهل بیت و فرزند پیامبر و فاطمه و علی کسی است که در عمل به ایشان شبیه‌تر است.
و یادمان باشد که خداوند می‌فرماید: " دل‌های ایشان بیمار است و خدا بر بیماری آن‌ها بیافزاید و برای ایشان عذابی دردناک است به سبب آن‌که پیوسته دروغ می‌گفتند/ و چون آنان را گویند در زمین فساد نکنید گویند ما مصلحان هستیم/ آگاه باشید آنان خود مفسدند ولی نمی‌دانند"( آیات 10 تا 12 سوره بقره)

تبلیغات دهه 40

2009-04-30T20:58:00.006+04:30

در یکی از مطالب قبلی، قول داده بودم باز هم عکس هایی از تبلیغات چاپی مجلات قدیمی مثل اطلاعات هفتگی و جوانان، نمایش دهم. الوعده وفا:

زبان بدن

2009-04-27T00:33:00.003+04:30

زبان بدن (Body Language) به سیگنال‌های غیرکلامی اطلاق می‌شود که از طریق اعضای بدن، اغلب ناآگاهانه میان افراد رد و بدل می‌شود؛ هرچند فرد می‌تواند به صورت تعمدی و برای ایجاد تاثیری خاص از این سیگنال‌ها استفاده کند. برخی از محققان معتقدند 80 درصد از فرایند ارتباط را زبان بدن تشکیل می‌دهد، حتی اگر این رقم اغراق آمیز باشد 50-60 درصد از این فرایند را زبان بدن پیش می‌برد.
در این مطلب به بعضی از سیگنال‌هایی که حالت‌های مختلف بدن ایجاد می‌کنند به طور خلاصه اشاره می‌کنم:

چشم
سطح چشمها: در یك گـروه، مـعمـولا فـردی كـه سطح دیـد چشمانش از سایرین بالاتر است رهبر محسوب میگردد. هنگامی كه شما ایـستـاده باشید و دیگران نشسته قطعا شما را در موضع قدرت قرار دارید.

مالش چشم: اگر فردی حین صحبت کردن چشمش را با انگشت اشاره مالش دهـد، در حال دروغ گفتن و فریب دادن است. از آنجایی كه فرد می‌خواهد تماس دیداری را قطع كند بهانه ای بدست می آورد كه به فرد مقابل نگاه نكند.

چشم برگرداندن: این معمولا یك علامت مسلم از نیرنگ، گناه کار بودن و دروغگویی است.

حركت چشم به سمت بالا: نشانه غضب و عصبانیت است.

نگاه خیره شدید: نشانه خلق تهاجمی، سلطه جویانه و تهدید آمیز است.

دست
دست دادن محكم: فردی كه دستش را دراز می‌کند و سـپـس آن را بـه طـریقی می چرخاند كه كف دست پایین قرار می گیـرد، سـعی در توفق و برتری جویی دارد. این نوع دست دادن اغـلب اوقـات در مـوقـعـیـت هـای سیـاسی و دیپلماتیك كاربرد دارد.

دست دادن بسیار محكم: نشانگر شور و اشـتیاق و سلطـه گـری اسـت.

دست دادن شل: فردی كه تـنـها انگشتان دستـش را دراز میكند و یا دستهایش شل است، می گوید: مایل نیستم به مـن دسـت بزنید، من صمیمیت را دوست ندارم. همچنین نشانه ضعف، انقیاد و مطیع و تسلیم بودن است.

دست دادن با هر دو دست: استفاده از دست چپ برای در برگرفتن و پوشاندن دست فرد مقابل، راستی و صمیمیت زیاد را می رساند، مانند در آغوش گرفتن اما در ابعاد کوچک‌تر.

حركت انگشت: ضربه آهسته، مضراب زدن و یا ریتم یكنواختی را با انگشتان نواختن، دلالت بر بی تابی و ناشكیبایی دارد و حركت نمادین گریز است. انگشتان عمل راه رفتن را (گرچه بدن بی حركت است) انجام میدهند.

مناره كردن انگشتان: هنگامی كه فردی انگشتان خود را به هم فشرده و چـانـه و دهان را روی سر انگشتان قرار می دهد در حال تفكر عـمـیق یا به امید شنیدن جواب است .

مشت پوشیده شده با دست باز: فـرد در ایـن حـالت خشـمگین است اما می كوشد كه آرام بماند و به اصطلاح خود را كنترل كند.اما امكان دارد هر موضوع كوچكی منجر به آن شود كه كنترلش را از دست بدهد.

پرتاب دست: شـخصـی كـه مـی خـواهـد عـقایدش را به اجبار تحمیل كند ممكن است دستش را بطرف شنونده و جلو پرتاب كند. درحالت پرخاشگرانه خفیفتر تنها از انگشتان استفاده می‌شود.

قلاب كردن دستها پشت سر: این یك ژست متكبرانه است. خصوصا زمانی كه فرد به عقب تكیه داده باشد.در واقع او می گوید: من آنقدر بر شما سلطه دارم كه نیاز به دفاع كردن از خودم ندارم.

تكان بیقرار دست‌ها: این تلاش بدن برای رهایی است.

دست كردن در میان موها: وقتی افراد نمی دانـنـد باید چه بگویند اغلب اوقات دستشان را میان موها می كشند. نـاظـری كه قـادر است زبان بدن را متوجه شود آگاه است كه فرد در مورد كاری كه می خواهد انجام دهد و یا چیزی كه می خواهد بگوید تردید دارد.

پا
تكان دادن پاها: وقتی فرد طوری نشسته كه یك پا را روی پـای دیـگر انـداخته و آن را در هوا تكان می دهد پیام این است: من حوصله ام سـر رفته.

انداختن پاها روی هم در ناحیه زانو: این حالت متداول بطور یـكسان در مردان و زنان رایج است و آسودگی خاطر را می‌رساند.

قفل كردن پاها: فرد در حالی كه ایستاده یك پا را به پشت پای دیگر قفل می كند. این عمل معمولا به مفهوم آن است كه فرد عصبی و ناراحت است.

جزء جزء حالات و حرکات اعضای بدن دربرگیرنده پیام خاصی است که در اینجا بیشتر به آن نمی‌پردازم. اما در مطلبی دیگر به کاربرد "زبان بدن" در تبلیغات خواهم پرداخت.

تحلیل آگهی

2009-04-21T00:05:00.019+04:30

(توضیح: بخشی از این تحلیل، امروز 31 فروردین 88 در کلاس دکتر گیویان قرائت شد. استاد عزیزم توجه مرا به نگاه جانبدارانه‌ای که در بعضی موارد به دامش افتاده بودم جلب کردند. سعی کردم در مطلبی که در پیش می‌آید این اشکال را که در تحلیل بسیار خطرناک است، تصحیح کنم.)

تحلیل آگهی تبلیغاتی کولر گازی LG در روزنامه جام جم

همان طور که در مطالب قبلی اشاره کردم، این وبلاگ بازتابی از کلاس تحلیل پیام دکتر گیویان در دانشکده صدا و سیماست وبه بررسی و تحلیل پیام‌های ارتباطی به ویژه تبلیغات می‌پردازد. موضوع مورد بررسی در این مطلب بنا بر توافق دوستان آگهی تبلیغاتی کولر گازی ال‌جی در روزنامه جام‌جم است. من این آگهی را بر اساس اصول ارائه شده برای تحلیل یک متن رسانه ای در کتاب راهنمای بررسی تلوزیون، بررسی کرده‌ام. بر اساس روش این کتاب برای تحلیل یک متن رسانه‌ای باید به پنج حیطه اصلی بپردازیم. این حیطه‌ها شامل: 1- سازه 2- مخاطب 3- روایت 4- رده‌بندی و 5- عوامل تولید هستند که هر کدام زیر مجموعه‌های خاص خود را دارند.

توصیف آگهی

این آگهی رنگی در یک چهارم پایینی یکی از صفحات داخلی روزنامه جام جم، مورخ 17 فروردین 88 قرار گرفته است. اگر این آگهی را از طول به 3 قسمت مساوی تقسیم کنیم، محصول را که کولر گازی ال‌جی‌ است درقسمت میانی آگهی قرار می‌گیرد. پس زمینه‌ی کولر به رنگ آبی و خاکستری و دارای نقوشی با خط‌های منحنی است. دربالاترین نقطه گوشه سمت راست لوگو و نام ال‌جی به چشم می‌خورد و در گوشه سمت چپ-بالا اطلاعات و اخطاری درباره عدم ارائه خدمات به محصولات بدون گارانتی و متفرقه از طریق نمایندگی گلدیران، فضای خالی را پر کرده است. کاهش قیمت و فروش ویژه به اشکال مختلف دریک سوم بالایی صفحه مورد تاکید قرار گرفته است. در یک سوم میانی و پایینی صفحه، زیر تصویر محصول جمله‌ی "تابستان در راه است! خانه را به خنکای باد بسپار..." با چینش پیچ وتاب دارش تا گوشه سمت چپ-پایین ادامه یافته است. اطلاعاتی درباره خدمات مختلف (بعد از فروش، ضمانت، نصب) در گوشه سمت راست-پایین فضا را پر کرده است. در پایینی‌ترین قسمت آگهی شعار گلدیران را می‌بینیم: "گلدیران، حامی حقوق مصرف‌کننده" و زیر آن شماره تلفن ارتباط به چشم می‌خورد.

تحلیل آگهی
1- سازه
الف) میزانسن:
• صحنه پردازی: صحنه در این آگهی، دیواری که با کاغذ دیواری آبی رنگ پوشیده شده است به نظر می‌رسد.سایه ای که در قسمت زیرین و کناری کولر دیده می‌شود نشان می‌دهد پس زمینه یک دیوار است. رنگ دیوار به طور ضمنی معنی خاصی را به ذهن متبادر می‌کند که در قسمت رمز‌های فنی به آن می‌پردازم.
• وسایل صحنه: شامل محصولی است که تبلیغ شده یعنی کولر گازی ال‌جی که بر روی دیوار نصب است. همچنین جمله "تابستان در راه است! خانه را به خنکای باد بسپار..." (در قسمت لحن خطاب قرار دادن مشتری، به آن خواهم پرداخت) را که با پیچ و تاب ملایمش خنکی، لطافت و نرمی نسیم را به یاد می‌آورد می‌توان جزو وسایل صحنه محسوب کرد. همچنین کادر مستطیل شکلی که داخل آن عبارت "فروش ویژه" ذکر شده دیگر ابزار صحنه است کهنسبت به محصول مورد تبلیغدر وضعیتی متقاطع قرار گرفته است. تقریبا در یک سوم بالایی آگهی، عبارت کاهش قیمت را داخل شکلی مهرمانند می‌بینیم که رنگ قرمز آن با رنگ روشن زمینه در تضاد است و می‌تواند جنبه تاکید و جلب توجه داشته باشد. لوگوی ال‌جی دریک سوم بالایی و سمت راست آگهی- باز هم با رنگ قرمز- خودنمایی می‌کند. درشتی فونت به کار رفته در نام ال‌جی و رنگ قرمز لوگوی آن بلافاصله مخاطب را متوجه برند محصول می‌کند. دریک سوم بالایی وگوشه سمت چپ وهمچنین گوشهیک سوم پایینی و سمت راست توضیحاتی وجود دارد که فضای خالی آگهی را تقریبا پر می‌کند.
• رمز‌های غیر کلامی (NVC): رنگ ملایم به کار رفته در پشت محصول و حرکت نرم نوشته‌ها، همگی تداعی‌گر خنکی و آرامش هستند.
ب) رمز‌های فنی:
• اندازه نما: اندازه نما در این آگهی Long Shot است. اگر آگهی افقی بود و تمام طول صفحه به وسیله طول کولر گازی پوشیده شده بود، نمای بسته‌ای داشتیم که توجه ما را فقط به شکل خود محصول جلب می‌کرد. اما انتخاب نمای فعلی می‌تواند همان حس طبیعی را ایجاد کند که ما نسبت به کولر نصب شده روی دیوار داریم و با دیدن آگهی احساس کنیم کولری را با فاصله‌ای طبیعی از خود بر روی دیوار می‌بینیم.
• زاویه دوربین: دوربین نسبت به محصول در ‌eye level یا سطح طبیعی دید قرار گرفته است که با موقعیتی که کولر واقعی روی دیوار نسبت به بیننده دارد(Low angle)، مغایر است.
• نوع عدسی: به نظر می‌آید تصویر با عدسی معمولی گرفته شده که حسی واقع‌گرایانه و طبیعی ایجاد می‌کند چون بیننده تصویر محصول را در فاصله‌ای طبیعی از خود می‌یابد.
• ترکیب‌بندی: ترکیب‌بندی این تصویر متقارن و پویا‌ست. متقارن از این جهت که محصول تقریبا در وسط آگهی قرار گرفته و گوشه‌های بالا-چپ و پایین-راست آن با کلماتی با فونت متوسط و گوشه‌های بالا-راست و پایین-چپ آن هم با لوگوی ال‌جی و فونت درشت جمله تبلیغی "تابستان در راه است! خانه را به خنکای باد بسپار..." به صورت تقارنی ضربدری پر شده است. این تصویر پویاست از این جهت که وسایل صحنه و محصول نسبت به یکدیگر در زاویه‌های مختلف قرار گرفته‌اند. ضمن این‌که جمله "تابستان در راه است! خانه را به خنکای باد بسپار..." به دلیل شکل پیچ و تاب‌ دارش دارای حرکت است و نه سکون.
• وضوح: محصول نسبت به پس زمینه خود وضوح بیشتری دارد و این اهمیت محصول و توجه به آن را افزایش می‌دهد. ضمن این‌که به نظر می‌رسد تصویر کولر مانند یک کولر واقعی بر روی دیوار برجسته است.
• نورپردازی: در این آگهی شاهد تضاد کم و مایه روشن هستیم. رنگ‌ها عمدتا روشن (آبی، سفید، خاکستری) هستند. تضاد کم آن حسی طبیعی و نزدیک به واقعیت ایجاد می‌کند و مایه روشن حس آرامش‌بخشی در بیننده ایجاد می‌کند که یادآور خنکای کولر است.
• رنگ: استفاده از رنگ‌های روشنی مانند آبی و سفید باز هم حس آرامش و خنکی که کولر در گرمای تابستان می‌تواند به ارمغان بیاورد به بیننده القا می‌کند. رنگ گرم به کار رفته در بعضی قسمت‌ها (قرمز)جنبه جلب توجه و تا کید دارد.

2- مخاطب
الف- ماهیت مخاطب: اگر مخاطبان را از نظر وضعیت اقتصادی درجه‌بندی کنیم، می‌توان گفت این آگهی خطاب به سطح متوسط رو به بالا تا بالای جامعه طراحی شده است. با توجه به نوع محصول وتبلیغ آن که حاوی جملات نسبتا روان وتصاویر ساده است، اهمیت میزان تحصیلات و سن بی‌مورد به نظر می‌رسد.
ب- راهبرد استقرار مخاطب : اطلاعات لازم درباره محصول به طور کامل در این آگهی وجود دارد؛ اطلاعات درباره فروش ویژه، کاهش قیمت، ضمانت، خدمات رایگان، نمایندگی‌ها، تلفن تماس و... در سراسر آگهی پراکنده است. حتی جمله "تابستان در راه است! خانه را به خنکای باد بسپار..." به صورت علنی درباره ویژگی اصلی محصول که همانا خنک کنندگی آن است، صحبت می‌کند. بنابراین راهبرد استقرار مخاطب در این آگهی، فروش با سماجت است. همچنین استفاده از رنگ‌های ملایم و سرد و حرکت ملایم حروف جمله تبلیغی می‌تواند در استقرار مخاطب در نقطه‌ای که سازنده آگهی در نظر داشته است (یعنی احساس آرامش و در نتیجه تمایل به محصول) موثر باشد.
ج- لحن متن: عبارت اصلی آگهی که بار تبلیغی را به دوش دارد این است: "تابستان در راه است! خانه را به خنکای باد بسپار..." . این عبارت از دو جمله، اولی خبری و دومی امری تشکیل شده است. جمله خبری نزدیک شدن تابستان را به ما یادآوری می‌کند و جمله دوم اگرچه امری است، با توجه به جمله اول بیشتر جنبه توصیه دارد تا امر. یعنی این آگهی به مخاطب توصیه می‌کند برای غلبه بر گرمای طاقت‌فرسای تابستان، از محصول مورد نظر استفاره کند. ترکیب این دو جمله حالت امری جمله دوم را به توصیه دوستانه و نشات گرفته از لطف تغییر می‌دهد.
3- روایت
الف- سطح اول معنی: توصیف و بیان ساده آن چه که در آگهی به چشم می‌خورد در پاراگرف دوم این تحلیل آمده ونیازی به پرداختن دوباره به این سطح اول از معنی نیست.
ب- سطح دوم معنی : میزانسن و رمزهای فنی سعی در القا معانی خاصی دارند که مدنظر آگهی ساز بوده است؛ رنگ غالب در آگهی که مایه روشن دارد، حس آرامش و خنکی را به طور ضمنی در بیننده ایجاد می‌کندحرکت موجود در چینش واژه‌های عبارت "تابستان در راه است! خانه را به خنکای باد بسپار..." نرمی و ملایمت باد تولیدشده توسط محصول را (که می‌تواند در مخاطب آرامش ایجاد کند) به ذهن متبادر می‌کند. جملات تاکیدی بالا و پایین سمت راست آگهی که به موازات هم و در یک راستا قرار گرفته اند(گلدیران ضمانت خرید شماست/ گلدیران، حامی حقوق مصرف‌کننده) در مخاطب حس اعتماد و اطمینان به وجود می‌آورد.
ج- سطح سوم معنی: تقریبا در تمام مواردی که وسایل سرمایشی تبلیغ می‌شوند از رنگ‌های سرد وملایم استفاده می‌شود. رنگ‌های غالب اکثر این آگهی‌ها آبی وسفید هستند، مانند تبلیغات کولرهای سامسونگ و نیاز تهویه(که تصاویر آن‌ها موجود است) و همچنین آگهی مورد بررسی(ال‌جی).

برعکس، اگر وسیله گرمایشی باشد از‌رنگ قرمز که گرمی و حرارت را القا می‌کند استفاده می‌شود. یا برای تبلیغ رستوران‌ها و مواد غذایی رنگ‌های قرمز و زرد قالب است چون باید گرمی و پختگی را القا کنندو در ضمن اشتیاق‌آور و اشتهابرانگیز باشند. چیزی که مردم بعد از سپری کردن ساعات گرم تابستان در محیط بیرونی آرامشی است که در اثر خنکای وسیله سرمایشی ایجاد می‌شود. واین آرامش را می‌توان با استفاده از رنگ‌های آبی و سفید به وجود آورد نه با رنگ گرم قرمزکه هیجان‌برانگیز و اشتیاق‌آور است. هیچ‌کس انتظار ندارد تصویر یک کولر را در پس‌زمینه‌ای قرمز یا نارنجی ببیند. در این صورت قطعا بیننده ناخودآگاه احساس خواهد کرد کولر مذکور به اندازه کافی خنک‌ کننده نخواهد بود.رنگ قرمز می‌تواند یادآور غذای گرم، چای داغ واتش شومینه باشد که کاملا با آن‌چه مردم در یک روز تابستانی به آن احتیاج دارند در تضاد است.
4- رده بندی
الف- رسانه: رسانه‌ای که این آگهی چاپی یک چهارم صفحه‌ای در آن قرار گرفته روزنامه است. این نوع آگهی در روزنامه‌های پر خواننده‌ای مانند جام جم، همشهری و ایران، می‌تواند حتی از آگهی‌های تلویزیونی موثرتر باشد.خصوصا که هزینه کمتر این نوع آگهی (در مقایسه با آگهی‌های تلویزیونی) به آن امکان تکرار ودر نتیجه دیده شدن بیشتر می‌دهد. اندازه یک چهارم صفحه‌ای آن نیزو نیز قرار گرفتن در صفحه فرد، در جلب توجه مخاطب موفق عمل می‌کند. به این دلیل که نوع تبلیغ آگهی چاپی در روزنامه است امکان ذکر اطلاعات به طور دقیق در آن وجود دارد.زیرا بیننده به اندازه کافی فرصت دارد آن را به دقت مطالعه و بررسی کند و این، تاثیرگذاری همه عوامل ذکرشده در قسمت‌های قبل را بیشتر می‌کند.
ب- شکل رسانه‌ای: شکل رسانه‌ای این متن، تبلیغات است؛ یعنی ابزاری برای متقاعد کردن مخاطب به خرید محصول یا خدمت ما. بنابراین ایجادکنندگان این متن باید تمام تلاش خود را برای ترغیب بیننده به خرید محصول به کار گیرند. وعده کاهش قیمت، فروش ویژه،‌ شعار گلدایران، جمله تبلیغی و... همه وهمه به عنوان ابزاری برای تحقق این هدف به کار گرفته شده‌اند.
5- عوامل تولید
الف- عوامل درونی : عوامل درونی یک شرکت تبلیغاتی معمولا مشتمل بر مدیر پروژه، مدیر خلاقیت، کارگردان هنری و طراح، نویسنده، عکاس، گرافیست، مدیر اجرایی، حسابدارو... است. البته در ایران رییس شرکت و چند عکاس و گرافیست همه این مسولیت‌ها را به عهده دارند و شاید این درباره آگهی مرد بررسی نیز صادق باشد.
ب- عوامل بیرونی: عوامل بیرونی قوانین حاکم بر رسانه(که در اینجا روزنامه جام جم است)، قوانین حاکم بر کشور (که اسلامی است) قوانین حاکم بر تبلیغات (که متاسفانه درباره مرجع ناظر بر آن اطلاعی ندارم) ، نگرش و فرهنگ مسلط جامعه و... را شامل می‌شود. به طور مثال شرکت چرم نوین مدتی در بیلبوردهای تبلیغی خود واژه "مشهد"را با حروف کوچک و زیر نام اصلی به کار می‌برد. این باعث شد چرم مشهد که نسبت به این شرکت نوظهور از قدمت بیشتری برخوردار است، ‌این شرکت را به سو استفاده از نام تجاری شناخته شده خود متهم و از آن شکایت کند که این منجر به حذف واژه مشهد از بیلبورد‌های مذکور شد. یا مثلا به دلیل قوانین اسلامی حاکم بر کشور استفاده نامناسب ازچهره و تصویر زن در آگهی ها ممنوع است. انتظارات جامعه نیز از عوامل بیرونی محسوب می‌شود. در این تبلیغ،‌جلب اعتماد و ایجاد اطمینان نسبت به اطلاعات موجود در آگهی برای مردم از اهمیت برخوردار است. وعده‌های بیش از حد و اغراق‌آمیز برای بیننده قابل پذیرش نیست و در صورت وجود چنین وعده‌هایی آگهی به فریب دادن مشتری متهم خواهد شد. مثلا اگر آگهی به جای عبارت "کاهش قیمت"، "کاهش قیمت به نصف" را به کار می‌برد مخاطب یا آن را نمی‌پذیرفت یا اینگونه برداشت می‌کرد که محصول نسبت به نمونه‌های مشابه از کیفیت و امکانات ضعیفی برخوردار است. بنابراین باید به نگاه مخاطب و باورپذیری آگهی از طرف او نیز به عنوان یک عامل بیرونی تاثیرگذار نگریسته شود.

غیبت و حضور

2009-04-17T20:01:00.008+04:30

دوشنبه گذشته (24 فروردین88)، دکتر گیویان نکته جالبی را مطرح کردند که درخور اندیشیدن بسیار است:

"در بسیاری موارد غیبت خود، خلق معنا می کند."

این مفهوم چندان ناآشنا نیست و در فرهنگ ما مضامین عرفانی، عاشقانه، دینی و... آفریده است. حافظ می گوید:

از دست غیبت تو شکایت نمی کنم / تا نیست غیبتی نبود لذت حضور

یعنی معنای حضور در گرو غیبت است و اگر غیبت نبود چه بسا حضور مفهوم و لذت خود را از دست می‌داد. فکر می‌کنم... ببخشید فکر نمی‌کنم بلکه واقعیت این است که این مبحث بسیار گسترده است و من قصد پرداختن به آن را ندارم. فقط با توجه به موضوع درس و کلاس که تحلیل انواع پیام های ارتباطی به ویژه آگهی‌ها و تبلیغات است، به آگهی تبلیغاتی جالبی برخوردم که این مفهوم را با ذکاوت و ظرافت خاصی به کار گرفته بود؛ آگهی تبلیغاتی خطوط هوایی KLM هلند: شما قضاوت کنید، ما -که باید این مفهوم با گوشت و خون‌مان آمیخته باشد- تا به حال این‌‌چنین زیرکانه که انسان غربی پوزیتیویست از این مفهوم انتزاعی استفاده کرده است، آن را به کار گرفته‌ایم؟

دلگرمی

2009-04-16T02:04:00.024+04:30

قبل از نوروز که همه محتویات کمدها و انباری‌ها به بهانه تمیز کردن بیرون می‌آ‌ید وقت خوبی است برای سرزدن به خرت‌و‌پرت‌های بایگانی شده، به خصوص روزنامه‌ها و مجله‌های قدیمی. من دراین گیر‌و‌دارچیزهای جالبی پیدا کردم که کلی باعث امیدوا‌ری‌ام شد؛ آگهی‌های چاپی دهه‌های 40 و 50! شما هم ببینید، شاید شما هم مثل من ازوضع امروزی تبلیغات درایران شاکی باشید. با دیدن این تصاویر حتما دلگرم می شوید(برای دیدن تصویر بزرگ روی آن کلیک کنید).

منتظرعکس‌های بعدی باشید.

خدا در غزلیات حافظ

2009-04-12T05:46:00.009+04:30

واژه‌ها، این نشانگان قراردادی زبان، همواره بر دو گونه معنی، لغتنامه‌ای (Denotation) و تجربی (Connotation)، مشتمل هستند. در پس معنای ظاهری هر واژه که گویشوران یک زبان بر سر آن اتفاق کرده اند، معانی ضمنی و در عین حال ژرف‌تری از آن واژه به ذهن متبادر می شود. تفاوت این دو گونه معنی، به ویژه در شعر خود نمایی می کند. همچنین استفاده از بینا‌متنیت (Intertextuality) در اشعار،‌ معانی محدود متن مورد خوانش را به معانی گسترده‌تری که در آن متن وجود خارجی ندارند پیوند می زند. این درمورد اشعار خواجه حافظ شیرازی نیز صادق است. خواجه شیراز در به کارگیری واژگان با نظر به هر دو معنی استاد است؛ واژگان، ابیات و در نهایت غزل‌های حافظ در کنار معانی گویا و روشن ،حاوی پیام‌های ضمنی هستند که شاعر در سراسر غزل قصد کرده است. برای دانستن معانی لغتنامه‌ای باید دانش خود را از زبان فارسی و تا حد زیادی عربی بالا ببریم و برای دانستن معانی تجربه‌ای باید به فرهنگ ایرانی- اسلامی تسلط یا حداقل آشنایی داشته باشیم. رند، می، خرقه، سالوس، خدا، عشق و ... در اشعار حافظ واژگان کلیدی هستند که معانی و پیام‌های مشخصی دارند؛ من از این میان واژه "خدا" را مورد بررسی قرار می‌دهم (البته فعلا در سطح معانی ظاهری).

صرف‌نظر از رباعی‌ها، قطعه‌ها، مثنوی‌ها و قصیده‌ها، واژه خدا مجموعا 151 بار در 145 غزل حافظ تکرار شده است. با در نظر گرفتن معانی ظاهری این واژه در 145 غزل یاد شده، می‌توان آنها را به چهار دسته کلی تقسیم کرد:
1- در مفهوم پروردگار و مالک: 62 بار- 41.05٪
2- برای قسم یاد کردن: 50 بار -33.11٪
3- در مفهوم غایت مطلوب و محبوب: 22 بار - 14.56٪

4- موارد دیگر:17 بار - 11.25٪

برای هر یک از این کاربردها سه نمونه انتخاب کردم و به شناسایی کلید واژه‌ها، توصیف ابیات و تعیین جفت‌های متضاد(Binary opposition) (در صورت وجود) در آنها پرداختم:

1- پروردگار و مالک
ساقی بیا که از مدد بخت سازگار
کامی که خواستم ز خدا شد میسرم
کلید واژه‌ها: ساقی، بخت
توصیف بیت: ای ساقی برای شراب دادن به من بیا که آرزویی که از خدا طلبیدم برآورده شد.

چو پیر سالک عشقت به می حواله کند
بنوش و منتظر رحمت خدا می باش
کلید واژه‌ها: پیر، سالک، عشق، می،
توصیف بیت: وقتی مراد و راهنمای راه عشق، به تو دستور نوشیدن شراب می‌دهد، بنوش و از خداوند انتظار بخشایش داشته باش.

خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست
گشاد کار من اندر کرشمه‌های تو بست
کلید واژه‌ها: ابرو،کرشمه، کار
توصیف بیت: خداوندا از آن زمان که (با آفرینش تو) ابرویت را که موجب شادی دل می‌شود، ترسیم کرد، گشایش و حل مشکلات من را در گرو ناز و اشارات ابروی تو قرار داد.
جفت‌های متضاد: گشاد (گشایش) در مقابل بستن

2-قسم یاد کردن
به خدا که جرعه‌ای ده تو به حافظ سحرخیز
که دعای صبحگاهی اثری کند شما را
کلید واژه‌ها: جرعه، سحرخیز، دعای صبحگاهی
توصیف بیت: تورا به خدا قسم می‌دهم که به حافظ که سحرگاهان برای دعا برمی خیزد اندکی شراب (عشق) بده، چون دعایی که صبحگاهان در حقت می‌کند مستجاب خواهد شد.

از بهر خدا زلف مپیرای که ما را
شب نیست که صد عربده با باد صبا نیست
کلید واژه‌ها: زلف، باد صبا
توصیف بیت: تو را به خداوند قسم موی خود را پیرایش نکن، که اگر کنی، من در تمام طول شب با باد جدال و فریاد خواهم داشت (از حسادت این که در موی تو پیچیده).

آن که بی جرم برنجید و به تیغم زد ورفت
بازش آرید خدا را که صفایی بکنیم
کلید واژه‌ها: جرم، تیغ، صفا
توصیف بیت: آن کس را که بدون هیچ گناهیازمن رنجید و مرا با شمشیر (عتاب) زد ترک گفت، بیاورید تا با هم آشتی کنیم.
جفت‌های متضاد: رفتن در مقابل بازآمدن، تیغ در مقابل صفا (صلح)

3-غایت مطلوب
سر خدا که عارف سالک به کس نگفت
در حیرتم که باده فروش از کجا شنید
واژه‌های کلیدی:سر، عارف، سالک، باده فروش
توصیف بیت: در تعجبم که راز خدا را که زاهد حاضر نیست علنی کند می‌فروش از کجا شنیده است.
جفت‌های متضاد: عارف سالک در مقابل باده فروش

یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر
کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی
کلید واژه‌ها: غریق، بحر
توصیف بیت:لحظه‌ای در دریای معرفت خدا غرق شو و تصور نکن که حتی تار مویی از تو تر می شود.

نشان اهل خدا عاشقی است با خود دار
که در مشایخ شهر این نشان نمی‌بینم
کلید واژه‌ها: عاشقی، مشایخ
توصیف بیت:نشانه بندگان خاص خدا عاشقی است پس عاشق باش که در زاهدان این شهر این نشانه وجود ندارد.
جفت‌های متضاد: اهل خدا در مقابل مشایخ

4-موارد دیگر
ز وصف حسن تو حافظ چگونه نطق زند
که همچو صنع خدایی ورای ادراکی
کلید واژه‌ها: حسن
توصیف بیت: حافظ چگونه زیبایی تو را توصیف کند، که زیبایی تو مانند (دیگر) کارهای خداوند غیر قابل توصیف است.

کلک مشاطه صنعش نکشد نقش مراد
هر که اقرار بدین حسن خداداد نکرد
کلید واژه‌ها: مشاطه، حسن
توصیف بیت: آفریدگار و آراینده جهان آفرینش آرزوی کسی را که به حسن خدادادی تو اعتراف نکند، برآورده نمی‌کند.

نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو
که مستحق کرامت گناهکارانند
کلید واژه‌ها: بهشت، گناهکاران
توصیف بیت: ای عابد دور شو (و نصیحت نکن) که بهشت نصیب ما می‌شود، چون بخشایش خدا به گناهکاران تعلق می‌گیرد.
جفت‌های متضاد :خداشناس در مقابل گناهکاران

کمّی یا کیفی؟

2009-04-09T12:00:00.004+04:30

دوشنبه 17 فروردین اولین روز در سال جدید بود که به دانشکده رفتم. با دکتر گیویان کلاس تحلیل پیام داشتیم؛ قرار بود در طول تعطیلات یک آگهی تلویزیونی را انتخاب و تحلیل کنیم، یکی دو فصل از کتاب راهنمای بررسی تلویزیون را بخوانیم و چند دور هم دیوان حافظ را دوره کنیم! که البته من در مورد آخری کوتاهی نکردم و خوب دیوان را زیر و رو کردم. از بین واژه‌هایی که استاد پیشنهاد کرده بودند واژه "خدا" نصیب من شده بود. ابیاتی را که حاوی این واژه بودند استخراج وبه دلخواه و بر اساس سلیقه دو سه مورد را برای تحلیل انتخاب کردم. اما تحلیلم را ننوشتم و فقط نکات مهم را یادداشت کردم. روز دوشنبه وقتی دکتر گیویان از من خواستند تحلیلم را ارایه کنم، به این دلیل که فراموش کرده بودم دوران فرهنگ شفاهی گذشته کلی سرزنش شدم! به هر حال اجازه پیدا کردم به صورت شفاهی ابیات انتخابیم را تحلیل کنم. بعد از توصیف ظاهری و صحبت درباره جفت های متضاد- که از حالات چهره دکتر گیویان فهمیدم نسبتا راضی کننده بوده- استاد پرسیدند بر چه اساسی این دو سه غزل را از بین غزل‌های دیگری که حاوی واژه خدا بودند انتخاب کردم و من گفتم از آن ابیات خوشم آمد و به همین دلیل انتخاب شان کردم. باز هم سزنش شدم؛ استاد مفصل درباره این صحبت کردند که طرفداران تحلیل های کمّی، کیفی ها را (که حالا من هم جزوشان بودم) به دلیل ذهنی و سلیقه ای عمل کردن "فحش" می دهند، که باید 153 بیت را براساس معنی و کاربرد واژه خدا دسته بندی می کردم و...
واقعیت این است که من به سختی می توانم با آمار و ارقام و درصد کنار بیایم . جمع آوری اطلاعات و داده ها، محاسبات ریاضی و آماری و از همه وحشتناک‌تر، کمّی کردن مفاهیم از نظر من دردناک است. البته می دانم در این زمینه افراطی عمل می کنم؛ برای به دست دادن نتیجه ای کامل و دقیق در تحلیل باید به این شیوه‌ی پوزیتیویستی هم عادت کرد. اما به نظرم با این شیوه فقط می توان کار را شروع کرد و برای بررسی های عمیق که با روح و فکر و ذهن، و در کل وجود بسیار پیچیده آدمی هماهنگی داشته باشد باید کار را با شیوه‌های کیفی مثل معناشناسی، نشانه شناسی و تحلیل روانکاوانه ادامه داد و ژرفا بخشید.
خوشبختانه کلاس های پربار و تحریک کننده دکتر گیویان من بی سواد و تنبل را واداشته کتاب هایی را که از دوران کارشناسی جمع کرده ام وفقط در کتابخانه ام خاک خورده اند بیرون بکشم . شاید این کتاب ها به کار شما هم بیاید بنا بر این بعضی از آنها را معرفی می کنم:
- درسنامه نظریه و نقد ادبی نوشته کیت گرین و جیل لبیهان
- راهنمای نظریه ادبی معاصر نوشته رامان سلدن و پیتر ویدوسون
- Television Culture نوشته John Fiske
- Reading Television نوشته John Fiske و John Hartley
- قرائتی نقادانه از آگهی های تجاری در تلویزیون ایران نوشته حسین پاینده

بهاریه

2009-03-27T15:26:00.010+04:30

شکر آن را که دگر بار رسیدی به بهار / بیخ نیکی بنشان و ره تحقیق بجوی

دوستی می‌گفت اگر آدم‌ها به این نکته توجه می‌کردند که با گذشت یک سال و شروع سال جدید یک قدم به مرگ نزدیک تر می‌شوند، هیچ وقت نوروز را جشن نمی‌گرفتند. اما من طور دیگری فکر می‌کنم و مطمئنم همه آنهایی که نوروز را جشن می‌گیرند هم مثل من فکر می‌کنند. من فکر می‌کنم که خیلی‌ها هستند، یا بهتر بگویم، بودند که فرصت پیدا نکردند دوباره بهار را تجربه کنند، اما این فرصت به من داده شده؛ دوباره می‌توانم بوی خوشی را که فقط روزهای اول فروردین به مشام می‌رسد، حس کنم. دوباره رنگ سبزی را که هیچ وقت و هیچ کجای دیگر، به جز فروردین و بر سر شاخه‌ها نمی‌توان دید، می بینم... در حالی که ممکن بود نبینم و شاید این آخرین باری باشد که می‌بینم.
و اصلا، اگر ابدی بودم باز هم می‌تو‌انستم این عطر، این زیبایی را درک کنم؟ "همه می‌میرند" سیمون دوبوار را خواندید؟ اگر نه، حتما بخوانید.

دیباچه

2009-03-24T11:00:00.019+04:30

سلام
دفتر وبلاگی است که به پیشنهاد استاد عزیزم دکتر گیویان به طور ویژه برای کلاس تحلیل پیام‌های ارتباطی دانشکده صدا و سیما ایجاد کردم. به این دلیل که موضوع این وبلاگ (به رغم بی‌سوادی نگارنده) تخصصی است، ترجیح دادم به جای شیوه نگارش محاوره‌ای که معمولا در وبلاگ‌ها به کار می‌رود، از شیوه نگارش کتابی استفاده کنم. البته نگاشته‌ها خشک و رسمی نخواهد بود به خصوص که مخاطبان آن بیشتر از دوستان و هم‌کلاسی‌های دانشکده خواهند بود.
در دفتر مطالبی را که در کلاس درس استاد مطرح می‌شود بازتاب خواهم داد، نظرات بی سرو ته و به احتمال زیاد اشتباه خودم را به اشتراک خواهم گذاشت (تا در صورت امکان استاد عزیزم، دوستان و دیگر بازدیدکنندگان آنها را تصحیح کنند)، کتاب‌ها و منابع مربوطی را که می‌شناسم معرفی می‌کنم و اگر به مطلب تازه‌ای در این زمینه در ژورنال‌ها و سایت‌های انگلیسی زبان دسترسی پیدا کردم آن را ترجمه می‌کنم و در دفتر قرار می‌دهم.
منتظر راهنمایی‌ها و کمک‌های شما هستم.